يکي از معيارهاي بررسي ساختار و کيفيت تصوير سنسورها، چگالي پيکسل (Pixel Density) است که از تقسيم تعداد پيکسل مؤثر بر اندازه سنسور به دست مي آيد و واحد آن مگاپيکسل بر سانتي مترمربع (MP/Cm2) است، اما از آنجا که مکانيزم جمع آوري نور و کيفيت سلول هاي نوري سنسور (Photosite) در فناوري هاي مختلف و در بين توليدکنندگان مختلف سنسور بسيار متفاوت است، نمي توان از آن براي مقايسه کيفيت تصوير دوربين ها استفاده کرد، اما مي توان از آن نتايجي را به دست آورد که براي بررسي کيفيت تصوير يک دوربين به کار آيد. به عنوان مثال، چگالي دوربين دوازده مگاپيکسلي Canon G9 برابر با 28 است، حال آنکه اين عدد در دوربين دوازده مگاپيکسلي Canon 450D برابر با 3/7 است. با وجود آن که تعداد پيکسل ها تقريباً برابر است، اما اختلاف زياد چگالي پيکسل اين دو دوربين حکايت از آن دارد که در دوربين G9 به دليل استفاده از سنسور کوچک تر، تعداد زيادي پيکسل در فضاي کوچک تري گنجانده شده و اين يعني سلول هاي نوري کوچک تر که طبيعتاً قدرت کمتري در جمع آوري نور دارند و در نتيجه باعث افزايش نويز و نيز کاهش کيفيت رنگ تصوير مي شود. بنابراين همان طور که مشخص است در اين مقايسه
ناعادلانه، اندازه سنسور به تنهايي عامل تعيين کننده کيفيت تصوير است. در اين مثال اگر G9 يک دوربين 1/6 مگاپيکسلي بود، در اين صورت با چگالي 3/7 خود از نظر نويز و رنگ تصوير با 450D برابر خواهد بود، اما باز هم به دليل تعداد کمتر پيکسل در تفکيک پذيري و کيفيت جزئيات تصوير و اندازه عکس قادر به رقابت با برادر بزرگ تر خود نيست که در اين مورد هم صرفاً تعداد پيکسل عامل تعيين کننده کيفيت بود. از طرفي در دوربين 12مگاپيکسلي Nikon D90 با سنسوري تقريباً هم اندازه با سنسور Canon 450D، چگالي پيکسل برابر با 3/3 است. از نظر کاربر مبتدي اين دو دوربين در همه چيز با هم برابر هستند، بنابراين کيفيت عکس يکساني دارند، اما براي کارشناسان تفاوت هاي زيادي بين اين دو حتي در کيفيت تصوير وجود دارد.