از اين گونه روايات بسياري از آنها و بلكه اعظمي از آنها، نقل نشده و به دست ما نرسيده است نظير 50 هزار حديث كنفرانسي و مهم جابر كه بايد به چاه گفته مي شد و به أحدي نگفت و بين امام باقر و جابر ماند وكسي نفهميد.
حال اندكي كه از آن احاديث به ما رسيده يا بواسطه ورود شخص ثالثي در اثناء ماجرا و يا نقل ماجرا بواسطه امام و يا نفر دوم در آينده است، چرا كه آنها اهل را يافته بودند و برايشان نقل كردند و آنها هم پس از مرگ امام يا نفر دوم براي تبيين عظمت شخصيتي آنان نقل مي كردند و به دست ما رسيده است.
نكته ديگر اينكه: خيلي از احاديث و روايات در كتابهاي حديثي مثل بحار الانوار، اصول كافي و ... تقطيع شده اند يعني اينكه مثلاً يك حديث طولاني را قسمت قسمت مي كردند و در طول زمان اين قسمت ها از هم جدا مي شدند يعني يك قسمت از حديث مربوط به اخلاق بوده و در كتب اخلاقي مورد استفاده قرار مي گرفته و يا قسمتي از آن اعتقادي بوده است و در كتب كلامي و اعتقادي مورد استفاده قرار مي گرفته و همين طور. بنابراين به اين احاديث مقطعه مي گويند يعني احاديثي كه راوي آن مشخص نيست و اول حديث با عنه شروع مي شود.
براي اطلاع كافي به كتاب علم الحديث و درايه الحديث، استاد كاظم مدير شانه چي مراجعه كنيد.
w3.hadith.net