پاسخ از حجت الاسلام حسين دهنوي:
اصل دروغ مصلحتی چیز اشتباهی است . ما در فقه دروغ مجاز داریم یعنی جواز دروغ . ولی دروغ حرام است . در جامعه ما همان دروغ جایز در فقه را دروغ مصلحتی می گویند ولی به همه جا تعمیم می دهند . این اشتباه است . دروغ جایز در فقه ما ، یکی در جنگ است . در جنگ مسلمان می تواند به دشمنش دروغ بگوید . یکی اینکه می خواهید بین دو نفر دوستی ایجاد کنید . یکی هم در ضررهای متنابه جانی و مالی است . یعنی ضرر جدی مالی و جانی . اینجا می توانید دروغ بگویید دینی که می گوید : دروغ حرام است ، در جایی می گوید : دروغ واجب است . جایی که جان مومنی در خطر است ، دروغ واجب است . دین ما به همه ظرافت ها توجه دارد . این دروغ هیا مصلحتی شرعا جایز نیست . این دروغ ها را نگویید . اصلا زندگی که بر اساس صداقت بنا نشود چه زندگی میشود؟ شما تا کی می خواهید مسئله سربازی و تحصیلات را لاپوشانی کنید ؟ فردا وارد زندگی میشوید و طرف می فهمد . زندگیتان را بر اساس دروغ بنا نکنید . روایت داریم : نجات شما در راستی است . در دروغ رهایی نیست . بعضی مواقع طرف راست را می گوید و طرف مقابل خیلی خوشش می آید . و می بیند صداقت طرف برایش مهم است و روی آن عیب را می پوشاند . طرفی که بعدا می فهمد احساس شکست می کند و احساس می کند سرش کلاه رفته است . این زندگی به سرانجام نمی رسد . این دروغ فقط برای خودشان مصلحت دارد که کارشان بگذرد .
www.ch3.irbtv.ir