پاسخ از حجت الاسلام حسين دهنوي:
اگر یکی درون گرا و یکی برون گرا باشند، ما صلاح نمی دانیم. نود و دو درصد کسانی که با هم ازدواج می کنند، جذب مشابه خودشان می شوند. هشت در صد به سمت قطب متضاد خود می روند طرف بدبین است، دوست دارد به طرف آدم خوش بین برود . چون خودش از بدبینی اش رنج می برد . غمگین است، بسمت آدمی میرود که شاد باشد . فرد بی نظم است جذب آدم با نظم میشود تا نقص خودش را بپوشاند. ما برای ازدواج دو قطب متضاد را توصیه نمی کنیم .این ها در زندگی مشکل پیدا می کنند.
ممکن است چند صباحی برایش لذت بخش باشد ولی دوام پیدا نمی کند . در مورد دو درون گرا ، در اینجا می توانیم کفویت را نقض کنیم . ما می گوییم یک درون گرای صرف و یک برون گرای صرف ، در زندگی مشکل خواهند داشت. دو تا برون گرا ممکن است خوب باشد و هر دو باهم خوش هستند ولی دو تا درون گرای صرف، نمی توانند با هم زندگی خوبی داشته باشند. این در مورد دو نفر عصبانی هم صدق می کند. ما درون گرا و برون گرایی را صلاح می دانیم که فاصله آنها کم باشد. مثلا درجه درون گرا پنج باشد و درجه برون گرا نود و پنج باشد. ما این ازدواج را صلاح نمی دانیم. ولی مثلا درجه درون گرا بیست باشد و درجه برون گرا ، سی باشد، این را قبول می کنیم. چون فاصله آنها کم است. اگر این طور باشد، خوشبخت خواهند شد.
www.ch3.irbtv.ir