شیعه معتقد است که امام عصر(علیه السلام) روى همین زمین زندگى مى‏کنند بنابراین، امکان دیدار و رؤیتِ ایشان وجود دارد، امّا این که کسى ادّعا کند هر زمان که بخواهم مى‏توانم به دیدار ایشان نائل شوم، چنین نیست. بزرگان و افراد بسیارى در دوران غیبت خدمت امام عصر(علیه السلام) رسیده‏اند که در آثار نقل شده است. از جمله در کتاب غیبت طوسى، ص 253 - 280 ، بحارالانوار، ج 52 ، ص 1 - 90 و تمامى ج 53، نجم‏ثاقب: باب 7 حدود 100 حکایت مستند را آورده است و سایر کتب مانند منتخب الاثر و رعایة الامام المهدى‏(علیه السلام) و... داستانهاى موثّقى را در باب ملاقات با امام عصر(علیه السلام) نوشته‏اند. بنابراین امکان دیدار آن حضرت به کلّى منتفى نیست. امّا بر این نکته تأکید مى‏شود که تمامى این عنایات به اختیار خود آن حضرت مى‏باشد نه به اختیار مشرّف‏شوندگان به خدمتشان. تا آن‏جایى که از روایات به دست مى‏آید تلاش براى دیدار آن حضرت در دوران غیبت، به عنوان یک امر واجب یا مستحب مطرح نشده؛ زیرا بشر عادى این امکان را ندارد و تنها خود آن حضرت گاهى بر سپیدبختى تجلّى فرموده و سایه رستگارى بر سر او مى‏اندازد. البته مقدّماتِ قلبى و روحانى ملاقات که معرفتِ مقام امام و رعایت تقوى است در دست ماست آن هم نه به شرط توقّع و طلب‏کارى بلکه به امیدوارى و سپس دعا و مسألت از خدا که:
«اللهمّ ارنى الطّلعة الرّشیدة و الغرّة الحمیدة»
(خداوندا! آن طلعت سروآسا و چهره نیکو را به من بنمایان)
آن‏چه مستحب است خواندن زیارت حضرت مهدى(علیه السلام) که زیارات مختلفى در کتب حدیثى وارد شده که برخى از آنها در مفاتیح الجنان شیخ عباس نیز آمده است.
www.mahdishenakht.com