امام رضا ـ عليه السّلام ـ امام هشتم شيعيان جهان و پيشواي هشتم مسلمانان و حجت خدا بر خلق و مايه افتخار ايرانيان به خاطر قرار گرفتن مرقد ملكوتي‌ آن امام همام در اين سرزمين مي‌باشد. مردم اين كشور به بركت وجود آن حضرت هدايت شدة اهل بيت پيامبراكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ مي‌باشند، از آن روزي كه مزارش در آن شهر واقع شده همواره پناهگاه و ملجأ و خانه اميد بيچارگان بوده است و همواره خواهد بود. نه تنها اين بارگاه دارالشفاي شيعيان بلكه عموم انسانهاست و اگر كسي با قلبي پاك و دلي اميدوار و شكسته به آن بارگاه پناه جويد نااميد نخواهد بود و به اذن خداوند و به كرامت مولايمان ضامن آهو شفا خواهد يافت:
آيينه شو جمال پري طلعتان طلب
جاروب زن به خانه و پس ميهمان طلب
درباره شفا يافتگان حرم حضرت ثامن الحجج كتابهاي زيادي نوشته شده است و آستانه مقدسه آن حضرت تمام اين موارد را در صورت اطلاع ضبط و حفظ كرده و در آثاري چاپ و منتشر نموده است كه شما برادر عزيز مي‌توانيد ضمن زيارت آن مزار ملكوتي از آستانه مقدس جوياي اين مجموعه باشيد كه دقيقاً براي شما راهنمايي‌هاي لازم را ارائه خواهند نمود. چون شما با اين مركز مهم علمي و فرهنگي ارتباط برقرار كرده‌ايد ما نمونه‌هايي را كه مستند (داراي سند) و معتبر و قابل اعتماد هستند، براي حضرت عالي در اينجا بيان مي‌كنيم: يا علي بن موسي الرضا،
تو كه كيميا فروشي نظري به سوي ما كن
كه بضاعتي نداريم و فكنده‌ايم دامي
در سنه 1343 ش. دختري به نام كوكب از روستاي جابوز منطقه كاشمر نام پدرش غلامحسين به خاطر فلج شدن دست راست به تمام دكترهاي متخصص مراجعه كرده، حتي دكتر آلماني نيز گفته است دست راست تو فلج شده او را ببريد نزد امام خودتان مگر پيغمبر يا امام او را شفا دهد... بالاخره روز نهم شوال دست راست كوكب دختر حاج غلامحسين ترشيزي به بركت امام ـ عليه السّلام ـ شفا يافت. و در 10 شوال دكتر فرانك پس از امضاي آن در روزنامه مهر منير چاپ شد.[1]
در شب جمعه اول ذيقعده 1381 ق جواني فلج از تبريز به نام سيدعلي اكبر شفا يافته كه در شماره 3692 روزنامه خراسان نوشته شده است.[2]
در شب جمعه چهاردهم ماه شوال سال 1343 ق فاطمه دختر فرج الله خان همسر حاج غلامعلي جويني ساكن سبزوار شفا گرفته است.[3]
در سال 1340 يك بانوي مسيحي شفا يافته و مسلمان شد. نام او رافيك اصلانيان بود كه در سن 28 سالگي در محضر حضرت آيت الله ميلاني به اسلام تشرف يافت.[4]
در سال 1343 شب جمعه هفتم ماه شوال زني به نام ربابه دختر حاج علي تبريزي ساكن مشهد را از مرض حتمي مشرف به مرگ نجات و شفا بخشيد و به زبان تركي به او گفت بلند شو برو خانه‌ات، بچه‌هايت گريه مي‌كنند تو مريض نيستي...[5]
در سنه 1344، 29 فروردين، 62 سال پيش يك جوان بنام علي‌اكبرو نام فاميلي او برزگر ساكن سعدآباد مشهد در خيابان طاهري جنب مسجد سناباد كه دكترها از بهبودي دست راست او كه بر اثر سكته از كار افتاده بود، كاملاً مأيوس شدند و حضرت ثامن الحجج ـ عليه السّلام ـ با دادن يك حبه نبات به دست راست او، او را شفا داد.[6] دكترش پروفسور بولوند آلماني و دكتر حسين شهيدي بوده‌اند و اين حقيقت را تأييد نموده‌اند.
اين گونه مسايل براي مقام امامت و خاندان عترت به اذن الله كاري بس سهل است. چنان كه در كرامات و معجزات آنها دقت كرده باشيد، مرده را زنده كرده‌اند. كافي است براي اطلاع دقيق و مستند به كتابهايي چون بحار الانوار مجلسي و اثبات الهداة شيخ حر عاملي و كرامات رضويه مراجعه كنيد و همچنين به قسمت اداري حرم مطهر آن حضرت در حين تشرف به مشهد مقدس مراجعه كنيد و تعداد انبوه شفايافتگان و آثار و پروندة آنها را ملاحظه فرمائيد.
نه تنها شفا يافتن مريضها در دارالشفاي آن حضرت بسيار عادي است، بلكه آن حضرت به حوائج تك تك زائرينش توجه دارند و مشكلات آنها را برطرف مي‌سازد، چون دعايشان عندالله مستجاب است، تمام مشكلات مادي و معنوي و جسمي و روحي انسان در حضور و توسل به آنها قابل حل است.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . خسروي، موسي، زندگي امام هشتم، مشهد مقدس، سعدي، چ پنجم،1370، ص 246 ـ 249.
[2] . همان، ص 262، به نقل از كتاب كرامات رضويه، ج 1، ص 171.
[3] . همان، ص 248.
[4] . همان، ص 238، به نقل از صفحه 28 نامه آستان قدس، شماره ششم، مورخه مهرماه 1340.
[5] . همان، ص 240.
[6] . همان، ص 290، به نقل از كرامات رضويه، ج 2، ص 260.