گفتني است بسياري از كتب روايي اهل سنت اين خبر را نقل كرده‌اند،[1] و برخي از آنان گفته‌اند كه شخصيت‌هاي ناقل اين خبر مورد اطمينان و صحت هستند.[2]
اما متن خبر اين است كه ابوبكر و عمر در مناسك حج خويش عمل قرباني را انجام نمي‌دادند چون از اين ترس داشتند كه اگر آنان قرباني را انجام دهند مردم گمان كنند اين عمل سنت و واجب است.
از متن روايت بر مي‌آيد كه آن دو اين عمل را در زمان خلافت خويش ترك كرده‌اند.
اما دليل اين كار همان‌طور كه در متن روايت ذكر شده اين بود كه چون اين قرباني در مناسك حج عمل واجبي نيست اين ترس وجود دارد كه اگر اين‌ها كه خليفة مسلمانان هستند آن را انجام دهند مردم گمان كنند عمل واجبي است و از آن‌ها تبعيت كرده و قرباني را انجام دهند.
اما همان‌طور كه مي‌دانيم به اتفاق همه مسلمانان عمل قرباني جزء واجبات مناسك حج است و حتي اگر آنان كه گمان داشتند اين عمل مستحب است، نبايد با اين توجيه آن را ترك مي كردند چرا كه بر اين اساس مي‌بايست همه مستحبات ترك مي‌شد در حالي كه در مستحب انجام آن توجيح دارد نه ترك.[3]
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
الغدير، تاليف علامه اميني، جلد6.
--------------------------------------------------------------------------------
[1]ـ محمد بن ادريس الشافعي، الام، بيروت، دارالفكر، چاپ دوم، 1403ه‍، ج 2، ص 246.
اسماعيل ابن يحيي المزني، المختصر المزني، بيروت، دارافكر، چاپ دوم، 1403ه‍، ج 2، ص 246.
الطبراني، المعجم الكبير، دار احياء التراث العربي، چاپ دوم، ج3، ص182.
البيهقي، الشمس الكبري، دارالفكر، ج 9، ص 264.
الهيثمي، مجمع الزوايد، دارالكتب العلميه، بيروت، 1408ه‍ ، ج 4، ص 18.
احمد بن حنبل، العلل، بيروت، دارالخاني، چاپ الاولي، 1408ه‍ ، ج 3، ص 337.
المتقي الهندي، كنز العمال، موسسه الرساله، 1409ه‍ ، ج 5، ص 219.
[2]ـ مجمع الزوائد، همان.
[3]ـ ر. ك علامه اميني، الغدير، دارالكتاب العربي، چاپ الثالثه، 1387ه‍ ، ج 6، ص 167، 168.