پاسخ از آقای دکتر فرح بخش، مشاور خانواده:
همسر ایشان باید بدانند که وقتی جلوی رشد و پیشرفت همسرشان را می گیرند در واقع جلوی رشد خودشان را می گیرند . و هیچ سودی از این بابت نمی برند . چون فکر می کند که هر چه مانع پیشرفت همسرش بشود در زندگی خودش موفق تر است ولی واقعا این جوری نیست . شاید یک نوع بدبینی هایی داشته باشد یا احساس های خاصی به همسرش داشته باشد که باید ببینیم که این ها واقعی است یا احساسات شخصی خودش است . این خانم می تواند این را با یک متخصص در میان بگذارد و ببیند که اگر خودش اشتباه می کند روند زندگی اش را تغییر بدهد . من دو نکته را به این خانم یاد آوری می کنم . یکی اینکه می تواند مسائل را با دید دیگری ببیند و مسائل را جور دیگری برای خودش تلقی کند که اشکالی ندارد پیشرفت همسرش هم پیشرفت خودش است . اگر همسرشان انسان خوبی است و برای تامین نیازهای مادی و معنوی خانمش تلاش می کند و از خانمش در موقعیت های مختلف حمایت می کند ،حمایت عاطفی دارد ، نسبت به زندگی تعهد دارد ، این خانم از طریق فراهم کردن زمینه ی رشد همسرش میتواند آن را هم بخشی از وجود خودش تلقی کند ، کمک کند که او رشد کند و مطمئن باشد که اگر همسرش از نظر اجتماعی رشد کند ، روزی نگرش های او تغییر پیدا خواهد کرد و احتمال زیاد زمینه ی پیشرفت همسرش را هم فراهم خواهد کرد . نکته ی دوم این است که پیشرفتهای ما فقط محدود به درس نیست . خیلی فعالیت های دیگری هم هست که ایشان می توانند انجام بدهند و پیشرفت کند. در خانه مطالعه کند و حتما نیاز نیست که مدرک تحصیلی بگیرد . ما افرادی داریم که مدرک لیسانس و فوق لیسانس دارند ولی هیچ اطلاعاتی ندارند ولی یکی با مدرک دیپلم کلی کتاب خوانده و حتی کتاب تالیف کرده است .درست است که دانشگاه محل خوبی برای پیشرفت کردن است . این خانم یک بار دیگر روی اعتماد به نفس و خود باروری خودش کار کند و در همان فضای محدود استفاده کند و اگر بداند که از همین فضا هم میتواند در چند سال آینده نبوغ هایی از خودش بروز بدهد . بنابراین نباید ناامید باشد . باید تلاش کرد .
www.ch3.ir