برخي خانواده‏ها معتقدند که اگر فرزندشان کنار آن‏ها بخوابد، آرامش خواهد داشت و اگر نيمه شب ترسيد، با لمس پدر يا مادر، احساس امنيت مي‏کند، و اگر کابوس ديد يا دچار مشکل شد، راحت‏تر مي‏توان به او رسيد و او را آرام کرد. دکتر ويليام سيرز (William Sears) نيز به «شراکت در خواب» معتقد است و همين شيوه را پيشنهاد مي‏کند. (1)
ما به چند دليل معتقديم که بهتر است محل خواب کودک جدا باشد:
1. روابط زناشويي زن و مرد: در صورت خواب اشتراکي، روابط زناشويي زن و مرد در حضور کودک انجام مي‏شود و آثار مخربي بر او خواهد داشت؛ زيرا ممکن است در آينده، با بلوغ زودرس، دچار انحرافات جنسي شود.
رسول خدا فرمود:
سوگند به کسي که جانم در دست او است، اگر مردي با همسر خود بياميزد و در خانه، کودکي بيدار باشد و ببيند يا سخن و صداي نفس کشيدن آن‏ها را بشنود، هرگز رستگار نخواهد شد و سرانجام به زنا آلوده خواهد شد. (2)
امام باقر عليه‏السلام مي‏فرمايد:
از آميزش در جايي که کودکي تو را ببيند بپرهيز؛ کودکي که مي‏تواند آن عمل را به خوبي براي ديگران وصف کند. (3)
اگر کودک در سني باشد که اين پديده را درک نکند، به جهت همين عدم درک، اضطراب، او را فرا خواهد گرفت.
2. وابستگي به والدين: کودکاني که در اتاق والدين مي‏خوابند، وابستگي بيشتري به آنان دارند و ممکن است در آينده، به استقلال آن‏ها لطمه وارد شود.
پی نوشتها:
(1)ر. ک: ويليام سيرز، کليدهاي آرام کردن کودک ناآرام، ص 105.
(2)حر عاملي، وسائل الشيعه، ج 20، ص 134.
(3)زيرنويس=همان.
منبع: کتاب نسیم مهر(1)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)