براي تأثير بيشتر نصيحت بر فرزندان، از راهکارهاي ذيل استفاده کنيد:
1. عبرت آموزي: وقتي فرزندان خود را براي اصلاح بدرفتاري شان پند مي دهيد، از همسالاني بگوييد که به جهت رفتار مشابه، دچار مشکل شده اند؛ عاقبت بد آنان عبرت آموز است.
2. يادآوري نعمت ها: نعمت هاي خداي بزرگ( پدر، مادر، سلامت، امکانات و...) را يادآوري کنيد. کودک يا نوجواني که متوجه نعمت هاي الاهي باشد، کمتر به سمت خلاف مي رود. اين شيوه اي قرآني است.
خداوند متعال خطاب به رسول گرامي اش مي فرمايد:
الم يجدک يتيماً فاوي و وجدک عائلاً فاغني فاما اليتيم فلا تقهر(1).
آيا خداوند، تو را يتيمي نيافت و در پناه خود جاي داد، و تو را ره گم کرده نيافت و راهنمايي کرد، و تو را فقير نيافت و توانگر ساخت؟ پس يتيم را ميازار.
3. فرض مخالف: هنگام نصيحت، او را متوجه سازيد که اگر به بدرفتاري اش ادامه دهد، ممکن است خداوند نعمت ها را از او بگيرد.
لو نشاء جعلناه اجاجاً فلولا تشکرون.(2)
اگر مي خواستيم، آب خوش و گوارا را تلخ مي کرديم. چرا سپاس نمي گزاريد؟
پی نوشتها:
1.ضحي(93)، 6-9.
2. واقعه(56)، 70.
منبع: کتاب نسیم مهر(2)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388