دوستان مطلوب کودکان مي توانند در رشد معنوي و اخلاقي، رشد تحصيلي، شجاعت و ادب آنان اثر بگذارند.
نوجوانان نيز در رشد شخصيت، احساس نوع دوستي، گرايش به ارزش هاي ديني و مذهبي، نوع رفتار، شيوه سخن گفتن، نوع لباس، آرايش مو و .... از همسالان خوب اثر مي پذيرند.
از ديگر آثار مثبت دوستي هاي سالم دوران نوجواني، تجاربي است که باعث دوستي هاي عاقلانه تري در دوران بزرگسالي مي شود.
در صورتي که دوستان کودک و نوجوان مطلوب نباشند، اثرشان در موارد پيش گفته، منفي خواهد بود.
دوستان نامطلوب، نوجوان را به تجربه کردن مواد مخدر و داروهاي غيرقانوني و شرکت در فعاليت هاي مجرمانه و غيرقانوني تشويق مي کنند.
براساس پژوهش ها، اثر دوستان در گرايش نوجوانان به جنس مخالف و انحرافات جنسي، بسيار چشمگير است.
نکته مهم در تأثير منفي دوست بر کودکان و نوجوانان، تدريجي و پنهاني بودن آن است؛ به گونه اي که پس از مدتي احساس مي کنند ناخواسته از رفتار و کردار دوست خود اثر پذيرفته اند.
امام علي(ع) مي فرمايد:
لا تصحب الشرير فان طبعک يسرق من طبعه شراً و انت لا تعلم(1).
با شرور دوستي نکن؛ زيرا طبيعت تو، شرارت را از طبيعت او مي دزدد؛ در حالي که نمي فهمي.
پی نوشت:
1. ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، ج20، ص 272.
منبع: کتاب نسیم مهر(2)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388