اين گونه رفتار به طور معمول تا 3 سالگي از بين مي رود؛ بنابراين، نگران نباشيد و اگر پس از 3 سالگي ادامه يافت يا بدتر شد، به متخصص مراجعه کنيد.
کودکان به ندرت با اين عمل به خود آسيب مي رسانند و به طور معمول از نظر ضربه و مکان، حساب شده مي زنند، مگر اين که در سيستم عصبي آنان مشکلي وجود داشته باشد.
$ علل
1. ايجاد آرامش: برخي کودکان پس از يک روز خسته کننده و پراضطراب، سر خود را به در و ديوار مي کوبند تا آرامش يابند. بکوشيد از درگيري ها و سر و صداي منزل بکاهيد.
2. جلب توجه: ممکن است نخستين بار که اين عمل را انجام داده، عکس العمل و نگراني شديدي را در شما ديده است و از آن پس براي جلب توجه چنين مي کند. توصيه مي کنم با ديدن اين حرکت کودک، احساساتي نشويد. مي توانيد صورت خود را برگردانيد تا اضطراب و نگراني شما را نبيند.
3. انتقامجويي: اگر با همسر خود اختلاف و درگيري داريد يا کودک را مي آزاريد و تنبيه بدني مي کنيد، از اين گونه رفتارها دست بکشيد؛ زيرا اين احتمال که براي انتقامجويي از شما اين کار را انجام مي دهد، وجود دارد.
چند توصيه
أ. انرژي کودک را با فعاليت هاي کم تحرک مانند نقاشي، بازي با اسباب بازي و ... صرف کنيد و از بازي هاي پر تحرک بپرهيزيد.
ب. جلو اشيايي مانند تختخواب را که گوشه هايي نوک تيز دارند، با ضربه گير بگيريد.
ج. اگر اين عمل هنگام خوابيدن بروز مي کند، او را با نوازش و ماساژ پشت و قصه آرام کنيد و تا خوابيدن کامل کنارش بمانيد.
د. در مواقع عادي بيشتر به او محبت کنيد تا اگر براي جلب محبت شما سرش را به اجسام مي کوبد، ارضا شود.
منبع: کتاب نسیم مهر(2)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388