اين وضعيت براى فرزند شما مطلوب نيست؛ زيرا هم او را تحت فشارهاى روحى قرار مى‏دهد و هم ممكن است به خواسته‏هايى از دوستش تن دهد كه به صلاح او نيست.
اين گونه كودكان به طور معمول در دوران نوجوانى، راحت‏تر تسليم فشار گروه همسالان مى‏شوند؛ بنابراين، با راهكارهاى ذيل به اين وضعيت پايان دهيد:
1. خودباورى (اعتماد به نفس) او را با شكوفايى استعدادهايش بالا ببريد (ر. ك: ص).
2. محبت و مهربانى خود را به او بيشتر كنيد. حالت تسليم‏پذيرى او ممكن است به جهت خلاهاى عاطفى باشد.
3. ميزان بازى با او را افزايش دهيد تا قسمتى از نيازهاى او را برآوريد و از تشنگى او براى بازى با همسالش بكاهيد.
4. ارتباط او را با همسالان ديگر بيشتر كنيد تا جايگزين‏هايى را براى اين دوست داشته باشد. فرزند شما وقتى رابطه دوستى را در يك نفر منحصر مى‏بيند، مجبور است تسليم او شود.
5. ارتباط او را (پس از يافتن جايگزين) با اين همسال كمتر كنيد تا به مرور وابستگى‏اش نيز كمتر شود.
6. به او آموزش دهيد تا از تهديدهاى دوستش نهراسد و مقاومت در برابر او را تمرين كند؛ براى مثال به او بياموزيد كه در مقابل تهديدهاى دوستش به قهر كردن، او نيز بگويد با دوست ديگرش بازى خواهد كرد.
منبع: کتاب نسیم مهر(3)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388