مقاومت خردسالان در برابر لباس پوشيدن، بيشتر براى كسب استقلال است و ادامه نمى‏يابد. توجه داشته باشيد كه هدف او حرص دادن شما و دشمنى نيست. درك اين نكته به طور قطع در برخورد شما اثر خواهد داشت.
جهت آمادگى او براى لباس پوشيدن و شكستن مقاومتش، به نكته‏هاى ذيل توجه كنيد:
1. حساسيت و واكنش زياد نشان ندهيد. با توجه به ويژگى جلب توجه در كودكان، ممكن است بخواهد با اين مقاومت، جلب توجه كند؛
2. از زور و اهرم فشار (تنبيه و فرياد زدن) استفاده نكنيد؛ مقاومتش بيشتر مى‏شود و مى‏خواهد انتقامجويى كند؛
3. از عصبانيت بپرهيزيد؛ زيرا اين حالت شما ممكن است براى او سرگرم كننده و جالب باشد و بكوشد بيشتر تحريكتان كند؛
4. از وعده‏هاى دروغين براى تسليم كردن او بپرهيزيد؛ اعتمادش در آينده از شما سلب خواهد شد؛
5. از تهديد كودك به دادن لباسش به همسالان يا برادر و خواهر و حتى عروسك‏هايش بپرهيزيد؛ باعث نفرت يا تشديد حسادت او مى‏شود؛
6. به او استقلال دهيد و بگذاريد خودش لباسش را بپوشد. شمامى‏توانيد بر كارش نظارت و در صورت لزوم به او كمك كنيد؛
7. مراقب جنس لباس كودك باشيد. لباس‏هاى كرك‏دار و پرزدار، پوست تن او را مى‏آزارد و گاهى علت مقاومت كودك همين است.
8. به شوينده‏هاى لباس‏هاى خردسالتان توجه داشته باشيد تا باعث تحريك پوست بدن او نشود.
منبع: کتاب نسیم مهر(3)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388