در سوره مبارکه دهر ضمن بيان احوالات متقّين از پاداش عظيم آنان ياد مي کند و مي فرمايد : « اِنّ الابرار يشربون من کأس مزاجها کافوراً»(1) : نيکان از جامي مي نوشند که با عطر خوشي آميخته است و اين شراب طهور بهشتي بسيار معطر و خوشبوست که هم ذائقه از آن لذت مي برد و هم شامه. و در آيه بعد اعلام مي دارد که نيکان از هرجا که اراده کنند اين چشمه را جاري مي سازند، « عيناً يشرب بها عبادالله يفجرونها تفجيرا »(2) : اين چشمه چنان در اختيار و اراده ابرار و عباد الله است که هر جا اراده کنند از همانجا سر بر مي آورد.
در روايتي از امام محمد باقر (ع) است که در توصيف اين چشمه مي فرمايند : « هي عين في دار النبي تفجر الي دور الانبياء و المؤمنين »(3) اين چشمه اي است در خانه پيامبر اسلام (ص) که از آنجا به خانه ساير مؤمنين و انبياء جاري مي شود. همانگونه که در دنيا چشمه هاي علم و رحمت از خانه پيامبر اکرم به سوي بندگان خدا و نيکان سرازير است در آخرت که تجسم بزرگي از اين برنامه است چشمه شراب طهور از همين بيت وحي مي جوشد و به خانه هاي مؤمنين سرازير مي شود.
پي نوشت:
1- دهر / 5.
2- دهر / 6.
3- تفسير نور الثقلين، ج 5، ص 477 ؛ روح المعاني، ج 29، ص 155 ؛ تفسير نمونه، ج 25، ص 350.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم