در پاسخ به اين سؤال، دو مطلب بايد مورد توجه قرار گيرد: اولا آيا هر منعى موجب تحريك بيش‏تر مى‏شود؟ و ثانيا، آيا واقعا در جوامع غربى، با برداشتن منع، تحريك كم شده است؟
در مورد مطلب اول بايد گفت: »نيازهاى ما دو نوعند: اول، نيازهاى محدود و سطحى، مثل خوردن و خوابيدن، كه پس از اشباع ظرفيت اين نيازها، رغبت انسان از بين مى‏رود و حتى گاهى به تنفر تبديل مى‏شود. و دوم، نيازهاى عميق و دريا صفت، مثل پول‏پرستى، جاه‏طلبى و روحيه‏ى كسب علم، كه ظرف درخواست آن‏ها در انسان پر نمى‏شود. مثلا مصرف خوراك هر جامعه در سال مقدار مشخصى است كه بيش از آن مقدار قابل استفاده نيست و براى مثال به دريا ريخته خواهد شد. اما اگر بپرسيم چه قدر پول لازم است تا حس پول‏پرستى افراد يك جامعه اشباع شود. جواب اين است كه اين نياز و عطش پايانى نخواهد داشت. شهوت هم از لحاظ جسمى محدود است و مثلا شهوت يك مرد با يك دو زن اشباع مى‏شود؛ اما از نظر روحى، انسان در اين حس اشباع نمى‏شود و هر چه تمتع بيش‏تر شود، تنوع طلبى او نيز بيش‏تر مى‏شود و در واقع به صورت يك عطش روحى، كه تلفيقى از قوه‏ى شهويه و حس تملك بيش‏تر است، در مى‏آيد. نتيجه‏ى اين حالت، عطشى است مانند صاحبان حرم سراهاى قديم و افراد شهوتران در اين عصر.
مراد هر كه بر آرى، مطيع امر تو گشت‏
خلاف نفس كه فرمان دهد، چو يافت مراد
اشتباه اين افراد در آن است كه پنداشته‏اند تنها راه آرام كردن غرايز، ارضا و اشباع بى‏حد و حصر آن‏هاست. ولى همان طور كه محروميت‏ها سبب طغيان و شعله‏ور شدن شهوات مى‏شوند، پيروى مطلق نيز همان تأثير را دارد. انسان به چيزى حرص مى‏ورزد كه تمناى آن را در وى زنده كند و آن گاه منعش كنند. به عقيده‏ى ما براى آرامش غريزه‏ى جنسى، دو چيز لازم است: يكى ارضاى آن در حد حاجت طبيعى؛ و ديگرى جلوگيرى از تهييج و تحريك اين غريزه.« )مرتضى مطهرى، مسأله‏ى حجاب، صص 115 - 122. .
اما در خصوص جوامع غربى هم بايد اذعان داشت كه بر خلاف تصور رايج، چنين نيست كه آن‏ها ديگر غريزه‏ى شهوت بصرى‏شان اشباع و ديدن زنان بى‏حجاب برايشان عادى شده باشد. بهترين شاهد بر اين مطلب، حضور دائمى زن در تبليغات است. اگر دقت كنيد در اغلب تبليغات وسايل غربى، از زيبايى‏هاى زنان استفاده مى‏شود و مهم اين ا ست كه اين تبليغات فقط در كشورهاى داراى زنان محجبه نيست - خصوصا كه در كشور ما تا حدودى جلوى آن‏ها گرفته مى‏شود - بلكه در جوامع خودشان فراوان هم هست. يعنى همان مردى كه هر روز در خيابان صدها زن بى‏حجاب را مى‏بيند، باز هم از آن نوع تبليغات تأثير مى‏پذيرد. و گرنه دليلى نداشت كه غربيان هم چنان از اين گونه تبليغات براى بهتر فروش رفتن كالاهايشان استفاده كنند.