ازدواج، اقتضاى طبيعت انسان است. زوجيت در تمام موجودات عالم )حيوانات، گياهان و حتى جمادات( وجود دارد.
سبحان الذى خلق الازواج كلها مما تنبت الارض و من أنفسهم و مما لايعلمون. ) يس )36(،36. .
منزه است خدايى كه تمام موجودات عالم، از جمله گياهان و انسان‏ها و آنچه را نمى‏دانند به صورت زوج آفريد.
انسان به طور طبيعى به سوى زوج خود مى‏رود.
اريك فروم )Erich Fromm( روان‏شناس آلمانى مى‏گويد:
انسان از لحظه‏اى كه به دنيا مى‏آيد تا لحظه مرگ، هر كارى مى‏كند،
18
براى رفع احساس تنهايى خويش است. ) اصغر كيهان‏نيا، جوانان و ازدواج، ص 15. .
ازدواج براى رسيدن به كمال است. بر اساس گفته‏اى از افلاطون، انسان به دنبال نيمه گمشده خويش مى‏گردد.
امام باقر عليه‏السلام به زنى كه مى‏خواست بدون ازدواج به كمال برسد فرمود:
اين كار را نكن. اگر خوددارى از ازدواج، فضيلت و كمالى را در پى داشت، فاطمه عليهاالسلام به درك اين فضيلت، شايسته‏تر از تو بود. ) علامه مجلسى، بحار الانوار،ج 100، ص 219. .
كسانى كه از ازدواج رويگردانند، به دستور خداوند و پيامبر بزرگوار او بى‏توجهى مى‏كنند؛ آن‏جا كه فرمود:
النكاح سنتى فمن رغب عن سنتى فليس منى. . .
ازدواج، سنت من است. كسى كه از سنت من روى برگرداند، از من نيست. ) دستور پيامبر به معناى وجوب نيست. ازدواج، مستحب مؤكد است، مگر اين كه انسان به سبب ازدواج نكردن به گناه بيفتد كه در اين صورت واجب مى‏شود )رساله علميه، م 2443(. .
مجرد ماندن بى‏دليل، آفاتى دارد كه بايد با ازدواج درست، از آن‏ها دورى جست:
1. بى‏توجهى به خانواده: با مجرد ماندن، خانواده تشكيل نمى‏شود و با عدم تشكيل خانواده، به تدريج از ارزش آن كاسته مى‏شود و زمينه آسيب‏هاى فردى و اجتماعى فراهم خواهد شد؛ همان مشكلى كه امروزه غرب با آن دست و پنجه نرم مى‏كند.
2. فراهم آمدن زمينه گناه: با مجرد ماندن، زمينه گناه افزايش مى‏يابد. رسول گرامى اسلام )صلى الله عليه وآله( به مردى به نام عكاف فرمود: تزوج و الا فأنت من المذنبين. ) علامه مجلسى، بحارالانوار، ج 100، ص 221. .
ازدواج كن؛ وگرنه از گناهكاران خواهى بود.
3. فراهم شدن زمينه شرارت: مجردى به معناى رهايى است و كسى كه رها است، زمينه شرارت در او بيشتر پديد مى‏آيد؛ به همين سبب پيامبر اسلام، شرورترين افراد امت خود را مجردان مى‏داند )شرار امتى عزابها(. ، ص