همان‏گونه كه طبيعت چهار فصل دارد، طبيعت زندگى انسان هم بهار، تابستان، پاييز و زمستان دارد و بهترين فصل براى ازدواج، بهار زندگى يعنى ابتداى جوانى است.
تأخير در ازدواج و كشيده شدن به فصل‏هاى بعدى مشكلاتى را پديد مى‏آورد:
1. از بين رفتن شادابى دختر و پسر؛
2. از دست رفتن فرصت‏هاى ازدواج به ويژه براى دختران؛
3. فاصله سنى زياد با فرزندان و ايجاد ضعف يا عدم درك متقابل در آينده؛
4. مشكلات مربوط به فرزنددار شدن. ) فشار خون بالاى دوران باردارى، سختى زايمان در خانم‏هاى بالاى 27 سال، احتمال سندرم دوان فرزند )منگوليسم( در باردارى بالاى 35 سال، تعطيلى نطفه سازى در دختران بالاى 45 سال، و كاهش فعاليت اسپرم زايى در مردان بالاى 35 سال. .تأخير در ازدواج به تعبير رسول گرامى اسلام )صلى الله عليه وآله( مثل اين است كه ميوه‏اى رسيده باشد و چيده نشود.
ان الابكار بمنزلة الثمر على الشجر اذا أدرك ثمارها فلم تجتن افسدته الشمس و نثرته الرياح. ) حر عاملى، وسائل الشيعه، ج 20، ص 55. .
دوشيزگان چونان ميوه‏اى روى درختند. هنگامى كه برسند و چيده نشوند، نور خورشيد آن‏ها را از بين مى‏برد و بادها آن‏ها را به اين‏سو و آن‏سو مى‏برند.
از مضمون روايت چنين استفاده مى‏شود كه تأخير در ازدواج، سبب سردرگمى و كلافگى شده، آرامش روانى انسان را از بين مى‏برد، و احتمال انحرافات اخلاقى و جنسى افزايش مى‏يابد.
ويل دورانت )Will Durant( مى‏گويد:
اگر ازدواج در سال‏هاى طبيعى انجام شود، بيمارى‏هاى روانى و انحرافات جنسى كه زندگى معاصر را لكه‏دار كرده است، به نصف كاهش خواهد يافت. ) نرم افزار پرسمان 2 )www.porseman.org( . .
اين عبارت، مضمون روايتى از رسول خدا است كه فرمود:
من تزوج فقد احرز نصف دينه فليتق الله فى النصف الباقى. ) علامه مجلسى، بحارالانوار، ج 100، ص 219. .
كسى كه ازدواج كند، نيمى از دينش را حفظ مى‏كند و براى نيم ديگر بايد پرهيزگارى پيشه سازد.
يا روايتى كه فرمود: وقتى جوانى ازدواج مى‏كند، شيطان فرياد برمى‏آورد كه دو سوم دينش را از دستبرد من دور كرد. فاصله سنى دختر و پسر