نشست مشترک نمایندگان ایران، روسیه، امریکا و فرانسه درخصوص تأمين سوخت رآكتور تهران در حالی از امروز در مقر آژانس بينالمللي انرژي اتمي آغاز میشود که صادرکنندگان قطعنامههای چهارگانه علیه برنامه ایران از کانال شورای امنیت سازمان ملل عملاً با ورود به مذاکرات به کاغذپاره بودن قطعنامههای خود اذعان میکنند.
به گزارش رجانیوز، گفتوگوها براي بررسي جزييات انتقال سوخت رآكتور تهران به ايران پس از آن صورت ميگيرد كه ايران در ارديبهشتماه سال جاري در نامهاي به آژانس بينالمللي انرژي اتمي از رو به اتمام بودن سوخت رآكتور پنج مگاواتي تهران خبر داده بود.
رآكتور تهران ١٦ سال است كه با سوخت با غناي ٢٠ درصد كه ايران آن را از آرژانتين خريداري كرد، براي مصارف پزشكي و غيره مشغول به كار است.
علياكبر صالحي، رييس سازمان انرژي اتمي كشورمان و محمد البرادعي ١٢ مهرماه در تهران توافق كردند، ١٩ اكتبر (٢٧ مهر) در وين بر سر جزييات انتقال سوخت رآكتور تهران گفتوگو كنند. كارشناسان آژانس نيز در اين نشست شركت ميكنند.
مهدي خانيكي مديركل حوزه رياست و مديركل پيشين پادمانهاي هستهيي، حميدرضا عسگري مشاور حقوقي وزارت خارجه و مشاور رييس سازمان انرژي اتمي و علياصغر سلطانيه نماينده دائم ايران در آژانس بينالمللي انرژي اتمي از سوي ايران در اين نشست شركت ميكنند.
اين نشست از بعد از ظهر روز دوشنبه آغاز و احتمالا تا چهارشنبه به طول ميانجامد. در اين دور از مذاكرات مربوط به انتقال سوخت با غناي ٢٠ درصد به ايران هيچ تصميمگيري از سوي طرفين صورت نميگيرد.
این نشست در شرایطی برگزار میشود که طرفهای دیگر آن، عملاً پیشنهاد غنیسازی تا سطح 5 درصد در ایران و سپس انتقال آن به یک کشور ثالث برای افزایش غنای سوخت تا 20 درصد بهمنظور استفاده در رآکتور تحقیقاتی تهران را پذیرفتهاند.
این در حالی است که در قطعنامههای چهارگانه قبلی علیه ایران که آخرین آن، مهرماه سال گذشته همزمان با مجمع عمومی سازمان ملل صادر شد، بهطور مکرر بر ضرورت تعلیق غنیسازی در ایران تأکید شده است.
رئیسجمهوری اسلامی ایران اواخر سال 85 و در جریان سفر استانی به یزد از قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران با عنوان "کاغذ پاره" یاد کرد و خطاب به طراحان قطعنامه گفت: «شما فکر می کنید که اگر جمع شوید و کاغذ پاره صادر کنید می توانید جلوی پیشرفت ملت ایران را بگیرد.»
این اظهارات در آن مقطع با انتقاداتی از سوی برخی افراد و رسانهها در داخل مواجه شد. منتقدان معتقد بودند قطعنامههای شورای امنیت، کاغذپاره نیست و اثرات حقوقی بر آن مترتب است. این در حالی است که براساس طرح مناقصه سوخت که غرب میکوشد با توافق ایران از آن بهعنوان راهی برای عبور آبرومندانه از اصرارهای بینتیجه و عملی نشدهاش بر تعلیق غنیسازی از سوی ایران استفاده کند، برای اولین بار حق غنیسازی را در ایران بهرسمیت میشناسد و منجر به بیاعتبار شدن قطعنامههایی میشود که توسط این کشورها صادر شده است.
