غدير يكي از مهمترين رخدادهاي تاريخ اسلام است كه همواره جاودان و پايدار ميباشد و هرگز از حافظه تاريخ زدوده نمي شود.

غدير آبشخور و چشمه سار زلالي است كه در بستر زمان جاري ميباشد و روح هاي تشنه و عطشناك را سيراب مي نمايد.

غدير نسل هاي اعصار را بيدار مي كند و به خود مي آورد و به تعهد مي رساند و به تحرك وامي دارد.

غدير نه يك مراسم سطحي و تشريفاتي و فاقد علت و انگيزه و فلسفه است و نه فقط به منظور بزرگداشت مقام والاي امام علي (ع ) است بلكه امري بزرگ و واقعه اي سترگ براي فرهنگ سازي و ايجاد بسترها و زمينه هاي مساعد به منظور تداوم نظام سياسي و حكومتي اسلام و استقرار جامعيت دين و حضور قوانين اسلام در همه شئون زندگي اجتماعي و سياسي براي راهبرد جامعه و كشور و رشد و كمال و پيشرفت در همه ابعاد و جلوه ها مي باشد.

غدير را بايد آنگونه كه « هست » شناخت و درس ها و پيامهاي اصلي آن را به نسل ها منتقل كرد و اين از مسئوليت هاي بزرگي است كه در صورت انجام و تحقق آن رهيافت ها و راهبردهاي اين واقعه عظيم تاريخي را فرا راه جوامع و كشورهاي اسلامي قرار ميدهد و غدير را از آرايه هاي نامناسب و متضاد با حقيقت و فلسفه اين رخداد كه در اثر افكار ناصحيح و برداشتهاي انحرافي از آن صورت گرفته است مي زدايد.

انديشه هاي سياسي حضرت امام خميني در همه موضوعات از جمله غدير راهگشاي جامعه به سوي شناخت جايگاه و نقش نظام سياسي اسلام ميباشد. آنچه در ذيل مي آيد نمونه اي از اين انديشه هاست كه فلسفه اصلي غدير و مفهوم واقعي ولايت را مي نماياند :

« ولايتي كه در حديث غدير است به معناي حكومت است نه به معناي مقام معنوي ... مسئله مسئله حكومت است . مسئله مسئله سياست است . خداي تبارك و تعالي اين حكومت را و اين سياست را امر كرد كه پيغمبر به حضرت امير واگذار كنند. چنانچه خود رسول خدا سياست داشت و حكومت بدون سياست ممكن نيست . اين سياست و اين حكومتي كه عجين با سياست است در روز عيد غدير براي حضرت امير ثابت شد... آن كه خداي تبارك و تعالي جعل كرد و دنبالش هم براي ائمه هدي جعل شده است حكومت است لكن نگذاشتند كه اين حكومت ثمر پيدا بكند . بنابراين حكومت را خدا جعل كرده است براي حضرت امير سلام الله عليه . اين حكومت يعني سياست يعني عجين با سياست . از اعوجاج هايي كه پيدا شده است مع الاسف ... بزرگ ترينش اين است كه دست هايي از زمان سابق از زمان خلفاي اموي و خلفاي عباسي ـ عليهم لعنه الله ـ از آن زمان دست هايي پيدا شده است كه بگويند كه دين علي حده از مسائل است و سياست علي حده از حكومت است . هر چه پايين آمده است اين قوت گرفته است تا وقتي كه بازيگرهاي دنيا كه ديدند بايد دين را يك چيز تعبدي قرار داد اين بازيگرها آمدند و اين طور كردند كه ماها باورمان آمده بود كه دين چه كار دارد به سياست سياست مال امپراتورها! اين معنايش اين است كه تخطئه كنيم خدا و رسول خدا و اميرالمومنين را براي اينكه حكومت سياست است حكومت كه دعا كردن نيست حكومت كه نماز نيست حكومت روزه نيست . حكومت حكومت عدل اسباب اين ميشود كه اين ها اقامه بشود اما خود حكومت يك دستگاه سياسي است . آن كه مي گويد دين از سياست جداست تكذيب خدا را كرده است تكذيب رسول خدا را كرده است تكذيب ائمه هدي را كرده است .

ترجمه خطبه غدیر
حمد و ثنای الهی
ستایش خداوندی را که در یگانگی، والا و در بی‌همتایی، نزدیک و در اقتدار شکوهمند، و در ارکان خود بسی بزرگ است. دانشش بر همه چیز احاطه دارد و حال آن که او در مقام خوش است و آفریدگان، همگی مقهور قدرت اویند. بزرگی که پیوسته بوده و ستوده‌ای که همیشه خواهد بود. پدید آورنده آسمان‌های بلند و گستراننده گستره شده‌ها و فرمانروای مطلق زمین‌ها و آسمان‌هاست و بی‌اندازه پاک و بی‌نهایت پاکیزه است. پروردگار فرشتگان و روح‌القدس و نسبت به هر آنچه آفریده، فزون‌بخش است و چه ساخته و پرداخته، غرقه عطا و فضل اویند. هر دیده‌ای را می‌بیند، و هیچ دیده‌ای را توان دیدار او نیست.

بزرگوار و بردبار و بخشنده‌ایست که رحمتش همه چیز را فرا گرفته و منعمی است که بر همه مخلوقات منت دارد.

در اجرای کیفر مجرمان شتاب نمی‌کند و به عذابی که در خور آنند تعجیل نمی‌نماید. به اسرار نهان و به سویداء سینه‌ها آگاه است و هیچ رازی از او پوشیده نیست و هیچ امر پنهانی او را به اشتباه نمی‌افکند.

بر همه اشیاء، محیط و بر همه چیز، چیره و بر هر نیرویی غالب و بر هر کاری تواناست. نیست مانندی برایش و حال آن که او پدید آورنده همه موجودات است از نیستی. جاودانی که به عدل، پایدار است و خدایی جز او نیست. سرافراز و حکیم و والاتر از آن که به دیده‌ها مشهود گردد ولیکن او هر دیده‌ای را در می‌یابد و بر هر چیز دقیق و آگاه است.

خداوند، بزرگوار و بردبار و بخشنده‌ایست که رحمتش همه چیز را فرا گرفته و منعمی است که بر همه مخلوقات منت دارد.
به دیده هیچ بیننده در نیامده تا وصفش ممکن شود و احدی را از چگونگی پیدا و پنهانش آگاهی نیست مگر به همان مقدار که خود (عزّوجلّ) از خویشتن خبر داده است.

و گواهی می‌دهم او خدایی است که هستی، آکنده قداست اوست و آغازِ بی آغاز و انجام بی فرجام (همه هستی) به نور او احاطه شده است.

فرمانش بی مشورت مستشاری جاری و نافذ است و قضا و تقدیرش بی مدد همکاری، بر کائنات حکومت دارد و در تدبیر امر خلقش، هیچ نقص و بی نظمی نیست.

موجودات را بی آنکه نمونه‌ای از پیش داشته باشد، ابتکار و خلقت فرمود و بدون کمک هیچ یاوری آنها را بیافرید و در این هنگامه نه او را رنجی و نه نیازی به چاره سازی بود. به ایجاد خلق اراده نموده پس خلق، خلعت هستی یافتند و (به نور وجودش) آشکار شدند. پس اوست خدایی که معبودی جز او نیست، آن (خدایی) که به صنع خود، اتقان و استواری داد و در مصنوع خود، حسن و زیبایی نهاد. دادگریست که هرگز ستم نکند و بزرگواریست که کلیه امور به او باز می‌گردد.

و گواهی می‌دهم اوست که هستی در برابر قدرتش فروتن و در مقابل هیبتش سرافکنده و تسلیم است.

اوست سلطان سلاطین و مالک همه ملک‌ها و گرداننده افلاک و فرمانروای مهر و ماه که هر یک تا زمانی مقدّر در کار گردشند. اوست که چادر شب بر رخسار روز کشد و شب را در نور روز فراگیر کند که هر یک شتابان در جستجوی یکدیگرند. اوست شکننده ستمکاران و زورگویان و نابود کننده شیاطین پست و پلید.

خداوند عزّوجلّ و من از او راضی و خشنودیم. آیه‌ای در قرآن مُشعِر به رضایت حق از بندگان، نازل نشده مگر آن که در شأن علی(علیه السلام) است و هر جا که خداوند مؤمنین را مخاطب قرار داده، در درجه نخست، نظر به او داشته است. آیه مدحی نیست مگر آنکه در مورد اوست و بهشتی که در سوره « هَل أتی علی الانسان» یاد شده، برای اوست، و در نزول آن دیگری جز او منظور نشده و دیگری جز او مدح و ستایش نشده و دیگری جز او مدح و ستایش نشده است . ای مردم! علی(علیه السلام)، ناصر دین خدا و حامی پیامبر خداست، اوست پارسای پرهیزگار و طیّب و طاهر و رهنما و ره یافته.

ای مردم! ذریّه و نسل هر پیامبری از صلب خود اویند امّا ذریّه و نسل من از صلب علی(علیه السلام) هستند.

خطر انحراف و کار شکنی
ای مردم! شیطان به حسادت، آدم را از بهشت بیرون کرد، پس مبادا که نسبت به علی(علیه السلام) حسد ورزید که اعمالتان یکسره باطل شود و به لغزش و انحراف درافتید؛ که آدم صفوت الله تنها به سبب یک معصیت، به زمین فرو افتاد؛ پس بر شماست که مراقب احوال خویشتن باشید. شما که در میانتان، دشمن خدا نیز هست.

(ای مردم!) جز شقیِ واژگون بخت کسی با علی(علیه السلام) کینه نمی‌ورزد و جز پارسای پرهیزگار، مِهر علی(علیه السلام) در دل نمی‌گیرد و جز اهل ایمان و مخلصان بی ریا به علی(علیه السلام) ایمان نخواهند آورد و به خدا سوگند سوره «وَالعَصر إِنَّ الإِنسانَ لَفی خُسرٍ ...» در شأن علی(علیه السلام) نازل شده است. ای مردم! خدا را گواه می‌گیرم که در انجام وظایف رسالت فروگذار نکردم و بر پیامبر، جز ابلاغ فرمان حق، وظیفه‌ای دیگر نیست.

به خدا سوگند، غیر از این مرد که هم اکنون دست او را گرفته و او را بر کشیده‌ام هرگز دیگری نیست که بتواند دستورات قرآن را برای شما روشن کند و تفسیر آیات آن را بیان نماید، همین مردی که اکنون بازوی او را گرفته‌ام و به شما اعلام می‌کنم که:

هر کس را من مولا و سرپرست و صاحب اختیارم، علی(علیه السلام) مولا و سرپرست و صاحب اختیار اوست؛ این مرد، علی بن ابی‌طالب است، برادر و وصی من است، که فرمان دوستی و ولایت او از جانب حق متعال بر من نازل گردیده است.

ای مردم! نسبت به خداوند آنچنان که شایسته است پرهیزگار باشید مبادا که جزء مسلمانی دیده از جهان فرو بندید.

ای مردم! به خدا و پیامبرش باور آرید و به نوری که با او نازل شده ایمان آورید، پیش از آنکه خشم خدای شما را فرو گیرد و به مجازات، رخسارتان به عقب باز گردانده شود.

پروانه:

 روز مـحـشــر پـرسـیـد ز مـن رب جـلــــــــی
گفت تو غـرق گنـاهی؟ گفتمش یـا رب بلی
گفت پس آتش نمیـگیرد چـرا جـسم و تنـت
گفتمش چون حـك نمودم روی قلبم یا علی

http://www.astane.mihanblog.com

وقتی به عیدغدیرنزدیک می شوم احساس غروروافتخاردروجودم متجلی می گرددالبته این احساس تنهاازمن نیست ازتمام شیعیان مولی علی علیه السلام است که بانزدیک شدن عیدغدیرنشاط وبالندگی درخوداحساس می کنندمولا علی علیه السلام راکه رادمردتاریخ اسلام بلکه جهان کنونی است اکثراً به اهمیت ایشان واقف هستندوقتی پیامبرعظیم اشان اسلام این بزرگ مردتاریخ رادرغدیرخم به ولایت خودمنسوب فرموددرواقع دین اسلام قوت وقدرتی افزون پیدانمودواکمل الدین رااسلام عزیزپدیدارگشت درواقع درآن عصرشایسته تروسزاوارترازاوکه از تمام جهات اصلح وممتازدرزمان خودوبه قدرت می توان بیان کردتابه امروزکسی به شایستگی ومرام والای اوظاهرنشده ونخواهدشدازسجایای بی حداوهرچه گفته شودبه ظاهراندک می نمایدوتاریخ به مثل اوندیده ونخواهددیدشیعیان به داشتن چنین مولایی به خودمی بالندوافتخارمی کنندوروزعیدغدیرخم رابزرگ ترین اعیادخودمی دانندوشکوه وعظمت این روزفرخنده راباجشن وسرورپاس می دارندچون راه وروش اوافتخاربرای هرشیعه علی(ع)است.

تقدیم  به عاشقان راه او

مدیروبلاگ

اول : روزه كه کفاره شصت سال گناه است و در خبریست كه برابر است با روزه عمر دنیا و معادل است با صد حجّ و صد عمره

 دوم : غسل  

سوم:  زیارت حضرت امیرالمؤ منین  علی (ع) شایسته است كه انسان هر كجا که باشد سعى كند خود را به قبر مطهر آن حضرت برساند و از براى آن جناب در این روز سه زیارت مخصوصه نقل شده كه یكى از آنها زیارت معروف امین الله است كه از نزدیك و دور خوانده مى شود و آن از زیارات جامعه مطلقه است

چهارم :بخواند تعویذى را كه سیّد در اقبال از حضرت رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله روایت كرده

پنجم : دو ركعت نماز كند زمان نماز بهتر است نردیکیهای غروب باشد چون در همان زمان بوده که حضرت رسول اکرم (ص) ، امام علی (ع) را به خیلافت وامامت مردم نصب فرموده  .یک مرتبه سوره مبارکه حمد  ، ده مرتبه سوره مبارکه توحید ، ده مرتبه سوره مبارکه قدرو ده مرتبه آیة الكرسى بخواند كه برابر با صد هزار حج و صد هزار عمره و حوائج دنیا و آخرت او را به آسانى  برآورده نماند به سجده رود و صد مرتبه شكر خدا كند پس سر از سجده بردارد و بخواند

ای علی تو نشان هدایت این امتی؛ هر که تو را دوست بدارد ، رستگار شود و هر که تو را دشمن بدارد ، به هلاک افتد.    پیامبر اکرم (ص)

ولایت علی بن ابی طالب (ع) ولایت خدا و محبت او عبادت خدا و پیروی از او فریضه ای از جانب خدا است . پیامبر اکرم (ص)

هر که من مولای اویم پس علی مولای او است .  پیامبر اکرم (ص)

روز غدیر خم برترین عید امت من است .  پیامبر اکرم (ص)

خداوند پس از غدیر خم برای کسی حجت و عذری باقی نگذاشت .  حضرت فاطمه زهرا (س )

 http://www.astane.mihanblog.com/

به روز غدیر خم از مقام لم یزلی

به کائنات ندا شد به صوت جلی

که بعد احمد مرسل به کهتر و مهتر

امام و سرور و مولا علیست علی ، علی

***

عید کمال دین . سالروز اتمام نعمت و هنگامه اعلان وصایت و ولایت

امیر المومنین (ع)

بر شیعیان و پیروان ولایت خجسته باد

۲ . حاکم حسکانی (متوفای ق ۵) از عبد الله بن عباس :
حدثنی محمد بن القاسم بن أحمد فی تفسیره قال : حدثنا أبو جعفر محمد بن علی الفقیه ، قال : حدثنا أبی قال : حدثنا سعد بن عبد الله قال : حدثنا أحمد بن عبد الله البرقی ، عن أبیه ، عن خلف بن عمار الأسدی عن أبی الحسن العبدی عن الأعمش ، عن عبایه بن ربعی : عن عبد الله بن عباس عن النبی (صلّی الله علیه و آله و سلّم) [ وساق ] حدیث المعراج إلى أن قال : وإنی لم أبعث نبیا إلا جعلت له وزیرا ، وإنک رسول الله وإن علیا وزیرک .
قال ابن عباس : فهبط رسول الله فکره أن یحدث الناس بشئ منها إذ کانوا حدیثی عهد بالجاهلیه حتى مضى [ من ] ذلک سته أیام ، فأنزل الله تعالى : ( فلعلک تارک بعض ما یوحى إلیک ) فاحتمل رسول الله [ صلى الله علیه وآله وسلم ] حتى کان یوم الثامن عشر ، أنزل الله علیه ( یا أیها الرسول بلغ ما أنزل إلیک من ربک ) ثم إن رسول الله ( صلى الله علیه وآله وسلم ) أمر بلالا حتى یؤذن فی الناس أن لا یبقى غدا أحد إلا خرج إلى غدیر خم ، فخرج رسول الله ( صلى الله علیه وآله وسلم ) والناس من الغد ، فقال : یا أیها الناس إن الله أرسلنی إلیکم برساله وإنی ضقت بها ذرعا مخافه أن تتهمونی وتکذبونی حتى عاتبنی ربی فیها بوعید أنزله علی بعد وعید ، ثم أخذ بید علی بن أبی طالب فرفعها حتى رأى الناس بیاض إبطیهما [ إبطهما " خ " ] ثم قال : أیها الناس الله مولای وأنا مولاکم فمن کنت مولاه فعلی مولاه اللهم وال من والاه وعاد من عاداه وانصر من نصره واخذل من خذله . وأنزل الله : ( الیوم أکملت لکم دینکم ) .
خداوند در حدیث معراج به پیامبرش فرمود : من پیامبری مبعوث نمی‌کنم مگر آنکه جانشینی برای وی قرار می دهم و تو ای رسول من جانشین تو علی است .
ابن عباس می‌گوید : رسول خدا به زمین بازگشت ؛ ولی از ذکر این قضیه به دلیل این که مردم به تازگی از جاهلیت عبور کرده بودند ، اکراه داشت تا آنکه شش روز گذشت ، آیه نازل شد که : تو شاید برخی از آنچه را که بر تو نازل می‌شود ترک کنی و ابلاغ نکنی ، رسول خدا صبر کرد تا این که روز هجدهم فرا رسید، خداوند این آیه را نازل فرمود: ای رسول آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده است ابلاغ کن، رسول خدا به بلال دستور داد تا به همه مردم ابلاغ کند که فردا همه در غدیر خم جمع شوند، رسول خدا و مردم همه به طرف غدیر خم حرکت کردند.
 

4 . قاضی عیاض (متوفای ۵۴۴هـ) :
وی در کتاب مشهور الشفاء «أولی بالمؤمنین» را این گونه تفسیر می‌کند :
قال أهل التفسیر : أولى بالمؤمنین من أنفسهم : أی ما أنفذه فیهم من أمر فهو ماض علیهم کما یمضی حکم السید على عبده .
مفسران اولویت رسول خدا را در نفوذ فرمانش مانند اطاعت برده از اربابش دانسته اند.
القاضی عیاض ، أبو الفضل عیاض بن موسى بن عیاض الیحصبی السبتی ، کتاب الشفا ، ج ۱ ، ص ۴۹ .
۵ . عبد الرحمن بن جوزی (متوفای ۵۹۷ هـ) :
وی در تفسیر این آیه می‌نویسد :
قوله تعالى « النبی أولى بالمؤمنین من أنفسهم » أی احق فله أن یحکم فیهم بما یشاء قال ابن عباس إذا دعاهم إلى شئ ودعتهم أنفسهم إلى شئ کانت طاعته أولى من طاعه أنفسهم وهذا صحیح فان أنفسهم تدعوهم إلى ما فیه هلاکهم والرسول یدعوهم إلى ما فیه نجاتهم .
این سخن خداوند که فرموده است: النبی اولی بالمؤمنین من انفسهم، به معنای سزاوارتر است، یعنی رسول خدا هرگونه که به خواهد می‌تواند در باره آنان فرمان دهد، ابن عباس گفته است: اگر رسول خدا مردم را به چیزی و نفس آنان به چیزی دیگر فرمان داد پیروی رسول مقدم و اولی است، سپس می‌گوید: این سخنی است صحیح، چرا که نفس مردم آنان را به چیزی می خواند که هلاکت و نابودی در آن است ولی رسول خدا به آنچه در آن نجات است دعوت می‌کند.
إبن الجوزی ، عبد الرحمن بن علی بن محمد ، زاد المسیر فی علم التفسیر ، ج ۶ ، ص ۳۵۲ ، ناشر : المکتب الإسلامی - بیروت ، الطبعه : الثالثه ، ۱۴۰۴هـ .
 

درست است که از کلمه مولی معانی مختلفی اراده و استفاده شده است ؛ اما با توجه به قرائن مقامیه و مقالیه‌ای که در کلام آن حضرت وجود دارد ، برای اهل انصاف جای تردید نمی‌گذارد که مراد از کلمه مولی ، ولایت و اولویت آن حضرت به تصرف در امور مسلمانان بوده نه صرف محبت و دوستی ، و شواهدی قوی آن را تایید می‌کند.

شاهد اول : مقارنه ولایت رسول خدا و ولایت امیر مؤمنان علیهما السلام :
رسول خدا صلی الله علیه وآله قبل از جمله « من کنت مولاه فعلی مولاه » از مردم اقرار گرفت که آیا من از خود شما به شما سزاوارتر نیستم ؟ « ألست أولی بکم من انفسکم » . وقتی همه مردم سخن آن حضرت را تصدیق کردند ، بلا فاصله بعد از آن فرمود : پس هرکس من مولای او هستم ، علی نیز مولای او است .

 

غدیر یكى از روزهاى بسیار مهم در تاریخ زندگى پیامبر اسلام(ص)، بلكه مهمترین حادثه در تاریخ اسلام است. زیرا روزى است كه پیامبر اسلام(ص) امیرالمؤمنین على را رسماً براى جانشینى خود تعیین كرد. روزى كه كفّار در میان امواج یأس فرو رفتند، زیرا آن‏ها انتظار داشتند كه آئین اسلام قائم به شخص باشد و با از میان رفتن پیامبر اوضاع به حال سابق برگردد و اسلام به تدریج برچیده شود، چنان كه در جنگ احد وقتى كه پیامبر(ص) مجروح شد و عدّه‏اى شایع كردند كه آن حضرت كشته شد.
شیوع این خبر باعث ایجاد امید و اثر مثبت در كفار و مشركان و تزلزل در میان مسلمانان گردید به گونه‏اى كه عدّه‏اى به سرعت از میدان جنگ خارج شدند، آیه‏اى نازل شد كه آن آیه حكایت از این حقیقت دارد كه دین اسلام قائم به شخص نیست بلكه آئینى است كه تا ابد جاودان خواهد ماند. از این رو فرمود: «و ما محمّد الّا رسول قد خلت من قبله الرسل افان مات او قتل انقلبتم على اعقابكم و من ینقلب على عقبیه فلن یضرّاللّه شیئاً و سیجزى اللّه الشاكرین؛(1) محمّد(ص) تنها فرستاده خداست.

"علی" در عرش بالا بی نظیر است

"علی" بر عالم و آدم امیر است
به عشق نام مولایم نوشتم
چه عیدی بهتر از "عید غدیر" است؟

http://www.astane.mihanblog.com