|
یه نفر مثل همه آدما | ||
|
مبادا خويشتن را واگذاريم امام خويش را تنها گذاريم ز خون هر شهيدي لاله اي رست مبادا روي لاله پا گذاريم تو اي مادر مكن زاري كه من اكنون بسي شادم نمردم زنده مي باشم بود رنج تو در يادم همانا شير پاك تو مرا جانباز پرورده كه جان خويشتن را در ره قرآن ز كف دادم تو هم باباي خوب من مكن شيون مزن بر سر كه باشد افتخار تو اگر بر خاك افتادم شهيد راه اسلامم فداي دين و قرآنم طنين جاودانم ،بانگ آزاديست فريادم ببين برادر خوبم كه تن رها كردم براي ماندن اسلام جان فدا كردم ز شهد سرخ شهادت بود لبم شيرين از آن زمان كه سفر زين ستم سرا كردم من عاشق سراپا مست هستم سلاح عشق و هم ايمان بدستم روم سنگر به سنگر تا شهادت كه با معبود خود اين عهد بستم پي حفاظت از شرف بسوي جبهه رو كنم عروج و اعتلاي خود زجبهه جستجو كنم سزد كه در ره خدا زخون دل وضو كنم نماز را به سنگر رضاي ذات او كنم شهيدان را به نوري ناب شوئيم درون چشمه مهتاب شوئيم شهديان همچو آب چشمه پاكند دريغا آبا را با آب شوئيم ما كه شهيدان بخون خفته ايم با عمل خود به جهان گفته ايم با شرف و زندگي و افتخار با تن و جان را به ره حق نثار من قسم خوردم به قرآن بر سر جانم تا كنم جان را فداي دين و قرآنم مرجع و رهبر خميني داده فرمانم همچو عباس علي تا جان فشانم مادرم ديدي كه بر مطلب رسيدم من گريه كمتر كن به راه حق شهيدم من تو سرافزاري قيامت رو سفيدم من شافع ما فاطمه(س) از راه احسان است ما عزت و آبرو ز قرآن داريم باخون حسين (ع) عهدو پيمان داريم دستي به سلاح و دست ديگر به دعا اين درس ز سالار شهيدان داريم منبع: كتاب آواز پر ملايك [ سه شنبه 7 مهر 1388 11:00 AM ] [ علي رضا کلامي ]
|
||