در طول جنگ تحميلي رژيم عراق هر از چند گاهي بدليل ناتوانائيهايش مقابل رزمندگان اسلام در جنگ زميني، حملات خود را متوجه شهرها و مراكز اقتصادي جمهوري اسلامي مي نمودند و خليخ فارس نيز بدليل وجود مراكز و تاسيسات نفتي ايران، جولانگاه هواپيماهاي عراق مي شد
تحركات عراق در جهت انهدام منافع اقتصادي و نفتي، جمهوري اسلامي را به مثل واداشت و اين حركت عراق بشدت از سوي قدرتهاي پشتيباني مي شد و با اعزام امكانات و تجهيزات مدرن سعي بر محدود كردن رزمندگان در اين جبهه داشتند.

چكيده
در اين مقاله ضمن ارائه مفاهيم مربوط به بازدارندگي هسته اي، خلع سلاح و كنترل تسليحات، سه نظريه متفاوت در اين باره بررسي خواهد شد. سؤال اصلي مقاله اين است كه كدام يك از سه روش بازدارندگي هسته اي، خلع سلاح و كنترل تسليحات بهتر مي توانند امنيت بين المللي را حفظ كند. استدلال نوشته حاضر آن است كه سلاحهاي هسته اي بدون ترديد اشاعه خواهند يافت و گسترش آنها لزوماً به عدم ثبات بين المللي منجر خواهد شد. به علاوه دستيابي كشورهاي كوچك به اين گونه سلاحها خطرناك نيست و خطر بالقوه در واقع همان دارندگان سنتي سلاحهاي هسته اي اند كه بر آيند فعاليت اين دو دسته از دولتها به اقدامات امنيت و اعتمادسازي و سرانجام به كنترل تسليحات مي انجامد.

بسوزند چوب درختان بي بر
سزا خود همين است مر بي بري را
تو خون چون كني اختر خويش را بد
مدار از فلك چشم نيك اختري را
درخت تو گر بار دانش بگيرد
به زير آوري چرخ نيلوفري را
«ناصر خسرو»

نگاه ولی زمان امام خمینی(ره) به جنگ این بود كه: انقلاب اسلامی در یك هجمه سراسری علیه اندیشه غیرالهی غربی تمام حكومتهای مبتنی بر لیبرالیسم و سوسیالیسم و صهیونیزم را به چالش كشیده است لذا جنگی كه علیه ایران اسلامی آغاز شد، حمله عراق به ایران نبود، حمله نظام جهانی علیه انقلاب اسلامی بود. برخی از نخبگان سیاسی، تأثیر گذار جمهوری اسلامی ایران به دلیل درك ناقص و متمایز از امام(ره) در مورد ماهیت جنگ در سطح برنامه ریزی و سلوك اجتماعی- سیاسی و در سطح تبعیت فكری و ایمانی مردم به طی طریق مسیر جنگ در مسیر پیروزی ها خلل وارد كرد.

... اكثر [نیروهای منافق] با بلاتكلیفی سعی خود را می‌كردند تا از تیررس دشمن [رزمندگان اسلام] مخفی نگه دارند. در این میان، فرمانده یك گروهان به افراد متلاشی و مجروح سمت چپ، فرمان پیشروی می‌دهد ولی گوش شنوایی نمی‌یابد.كسانی كه جراحت شدید دارند امكان بالا خزیدن روی تپه‌ها را ندارند و اكثرشان بعد دستگیر می‌شوند، ولی بقیه با تمام توان سعی می‌كنند خود را از دام آن تنگه برهانند. آنها كه موفق می‌شوند خود را بالا كشیده و از سمت دیگر تپه به پشت تپه‌ها و جاده‌ها برسانند، بخشی از مسوولین و نیروهای امداد سازمان را در آنجا می‌یابند. برخی از مسوولین سعی در بازگرداندن افراد به پشت جبهه را دارند و آنها را در خودروها پر كرده و برمی‌گردانند.

آن چه می خوانید متن پیاده شده سخنرانی شهید احمد كاظمی فرمانده وقت لشگر ۸ نجف اشرف در جمع نیروهای این لشكر درپادگان انبیاء شوشتر است كه چند روز پس از پذیرش قطعنامه 598 و البته قبل از آتش بس ایراد شده است.
خواندن این متن كه دقیقاً در حال و هوای آخرین روزهای جنگ از زبان یكی از فرماندهان جنگ اظهار شده است ، تصویری نزدیك از وضعیت جبهه های جنگ و شرایط منتج به پذیرش قطعنامه 598 به دست می دهد

در خصوص علل وقوع جنگ، فرضیه‌های مختلفی وجود دارد؛ پیروزی انقلاب اسلامی و گروگان‌گیری در سفارت آمریكا و شكست حمله‌ی طبس، عدم انسجام نیروهای مسلح در ایران و قدرت طلبی و روحیه‌ی تجاوزگری صدام‌حسین از آن جمله است، ولی بدون تردید صدام بدون چراغ سبز آمریكا نمی‌توانسته است حمله‌ی گسترده‌ی نظامی علیه ایران را آغاز نماید.

هجوم وحشيانه و گسترده رژيم بعث عراق در آخرين روز شهريور 1359، حادثه اي بزرگ را در تاريخ انقلاب اسلامي به ثبت رساند كه سرانجام به خلق حماسه اي جاودان و حيرت انگيز در تاريخ سرزمين ايران انجاميد

اين جنگ از ديدگاه عرفاني و معنوي حضرت امام، براي ملتي كه به تازگي از استبداد رژيم شاهنشاهي رهايي يافته بود، يك “امتحان الهي” قلمداد شد.

“جنگ هم يك مساله‌اي بود كه انسان خيال مي‌كرد بسيار مهم است، لكن معلوم شد كه منافعش بيشتر از ضررهايش بود. آن انسجامي‌كه در اثر جنگ بين همه قشرهاي مردم پيدا شد و آن معناي روحاني و معنوي كه در خود سربازان ارتش و ژاندارمري و سپا پاسداران به نمايش گذاشته شد و آن روح تعاوني كه در همه ملت از زن و مرد در سرتاسر كشور تحقق پيدا كرد، به دنيا فهماند كه اين مساله اي كه در ايران است با همه مسائل جداست.” (صحيفه نور، ج16ص19)

همچنين امام جنگ را براي ملت مقاوم و مبارز ايران ، عامل آگاهي، حركت و خروج از فترت و سستي مي‌دانست:”وقتي يك جنگي شروع شود، ملت ما بيدار مي‌شود، بيشتر متحرك مي‌شود.” (صحيفه نور،ج13،ص157)

.

متر ايراني به ذهنش خطور مي کرد که عراقي که در طول ساليان متمادي در برابر دولت ايران نمي توانست قدرت نمائي کند وجرات چپ نگاه کردن به ايران را هم نداشت، به يک باره با گستاخي دچار توهم حمله به ايران گردد!

مقاله حاضر به چهار بخش تقسيم گرديده است. ابتدا به چگونگي تجاوز عراق به ايران به طور خلا صه خواهيم پرداخت. در بخش دوم کمي راجع به مقاومت شجاعانه مردم ونيروهاي مسلح جمهوري اسلا مي مي پردازيم. سپس از آزاد سازي خرمشهر و آن پيروزي غرورآفرين يادي خواهيم کرد و در بخش پاياني نيز به مساله اصلي مورد بحث يعني ادامه جنگ مي پردازيم. اميد آن که مقبول خوانندگان باشد.