تنها آرامبخش آرزوهای طلائی، دو چیز است: صبر و امید. « الکساندر دوما »
آن چه مردم را سنگدل می سازد این است که در هر انسان، تنها آن میزان توان هست که بتواند دردها و رنجهای خود را تحمل کند. « شوپنهاور »
خوشبختی، بر سه ستون استوار است: فراموش کردن گذشته، غنیمت شمردن حال و امیدوار بودن به آینده. « موریس مترلینگ »
کلید همه کارها صبر است. شما با صبر کردن، جوجه را از تخم مرغ به دست می- آورید؛ نه با شکستن آن. «آرنولد گلاسو»
امید، داروئی است که شفا نمی دهد؛ اما درد را قابل تحمل می کند. «مارس آشار»
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 4 اسفند 1388
توسط ميثم طاهری