الف : پروردگار من - پروردگارا.
از وسوسه هاى شيطانها به تو پناه مى آورم .
- پروردگارا.
به تو پناه مى آوريم از اين كه چيزى از تو درخواست كنم كه بدان آگاهى ندارم .
- پروردگارا.
بر دانش من بيفزاى .
- پـروردگارا.
سينه ام را برايم گشاده دار و كارم را بر من آسان گردان و گره از زبانم بگشاى تاسخنم را در يابند.
- پروردگارا.
مرا و پدر و مادرم را و هركس را كه با ايمان به خانه من در آيد و همه مردان و زنان باايمان را بيامرز.
- پروردگارا.
از جانب خود, فرزندى پاك و شايسته به من عطافرما كه تو شنواى دعايى .
- پروردگارا.
مرا در جايگاهى پربركت فرود آر كه تو بهترين فرودآورندگانى (ميزبانانى ).
- پروردگارا.
مرا در ميان گروه ستمكاران قرار مده .
- پروردگارا.
بيامرز و رحمت آور كه تو بهترين رحم كنندگانى .
- پروردگارا.
به من الهام فرما تا نعمتى را كه به من ارزانى فرموده اى سپاس بگزارم .
- پروردگارا.
مرا بر گروه تبهكار, پيروزى بخش .
- پروردگارا.
مرا (در هر كار) با صدق و راستى وارد گردان و باصدق و راستى بيرون بر و از جانب خود براى من راهنمايى يارى دهنده قرار ده .
- پروردگارا.
مرا برپادارنده نماز قرار ده , و همچنين از فرزندانم ,پروردگارا.
دعاى مرا بپذير.
- پروردگارا.

به من دانش عطا فرما و مرا به نيكوكاران بپيوند.
ب : پروردگار ما- پروردگار ما.
از ما بپذير كه تو شنواى دانايى .
- پروردگار ما.
اگر ما فراموش كرديم , يا خطا نموديم بر ما مگير.
- پـروردگار ما.
در دنيا به ما نيكى و در آخرت هم نيكى مرحمت فرما, و ما را از عذاب آتش دوزخدر امان دار.
- پروردگار ما.
پس از آن كه ما را هدايت فرمودى دلهايمان رادچار لغزش مگردان و از جانب خودبر ما رحمتى ارزانى فرما كه تو بخشنده اى .
- پروردگار ما.
پيمانه بردبارى را بر ما لبريز فرما و ما را مسلمان بميران .
- پروردگار ما.
ما را مشمول رحمت خويش قرار ده و كار ما را به سامان رسان .
- پروردگار ما.
به ما از همسران و فرزندانمان آن عطا فرما كه موجب روشنى چشمان ما گردد وما را پيشواى پرهيزكاران قرارده
- پروردگار ما.
ما و برادران ما را كه در ايمان بر ما پيشى گرفته اند,بيامرز.
- پروردگار ما.
نور ما را به كمال برسان و ما را بيامرز كه تو برهرچيزى توانايى .
- پـروردگـار ما.
به آنچه فرو فرستادى ايمان آورديم و ازفرستاده ات پيروى نموديم , پس ما را درزمره گواهان (كه به پيام رسانى پيامبران گواهى دادند) به شما آور.
- پروردگار ما.
ما شنيديم ندادهنده اى به ايمان فرا مى خواند(مى گفت ) به پروردگار خود ايمانآوريـد, پـس ايمان آورديم -پروردگار ما, گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بزداى و ما را بانيكانبميران .
- پروردگار ما.
آنچه را كه به وسيله فرستادگانت به ما وعده فرموده اى به ما مرحمت فرما و ما رادر روز رستاخيز خوار و رسوامگردان .
- پـروردگار ما.
ما بر خويشتن ستم روا داشتيم , اگر ما را نيامرزى وبر ما رحم نكنى از زيانكارانخواهيم بود.
- پروردگار ما.
ما ايمان آورديم , ما را بيامرز و بر ما رحم فرما, توبهترين رحم كنندگانى .

منبع: كتاب انواري از قرآن

آدم و حوا داستان پر رمز و رازى دارند. خداوند آنان را در بهشت جاى داد و دستور داد تا از فلان ميوه يا دانه نخورند. اما شيطان آنان را وسوسه كرد و آنان از آن خوردند و گرفتار شدند. خداوند به آنان گفت: <آيا من شمارا از آن نهى نكردم و نگفتم كه شيطان دشمن آشكار شماست.»

در اين هنگام، آدم و حوا توبه كردند و دست به دعا برداشتند و گفتند:

رَبّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكونَنَّ مِنَ الخاسِرينَ؛ (1)

بارالها، ما به خود ستم كرديم - كه نافرمانى تو كرديم - اگر ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى ما از زيان كاران خواهيم بود.

پی نوشتها:

1- اعراف (7) آيه 23

منبع: کتاب دعاهاى قرآنى

خداوند مى‏فرمايد: <أُدْعُونى‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ»(1)؛ مرا بخوانيد تا به شما پاسخ دهم. مى‏دانيم كه خداوند صادق است و در سخن او گمان خلاف نمى‏رود، ليكن يكى از بهترين شواهد بر صدق گفتار حق تعالى مواردى است كه در قرآن كريم آمده است كه انبيا، اوليا و بندگان صالح حق تعالى در شرايطى خاص خدا را خواندند و خدا هم دعاى آنان را اجابت كرد و آنها را از غم واندوه رهانيد.

وقتى كه خداوند داستان حضرت يونس و زندانى شدن او در شكم ماهى در قعر دريا، و قبول توبه و استغفار او را بيان مى‏كند در پايان اشاره مى‏كند به دعا و مناجات يونس در قعر دريا، و مستجاب شدن دعا و نجات يافتن او از چنان زندان وحشتناك، در آخر سخن مى‏فرمايد: <وَكَذلِكَ نُنْجِى المُؤْمِنينَ»(2)؛ ما اينچنين مؤمنان را نجات مى‏دهيم.

و اين معنا را بالفظ مستقبل (كه دلالت بر دوام و استمرار دارد) بيان مى‏كند. گويا خداوند مى‏خواهد بفرمايد: مباداگمان كنيد اين‏گونه برخورد و يارى و كمك ما اختصاص به يونس و يا گذشتگان و يا پيامبران دارد؛ بلكه نجات و يارى و كمك و هدايت ما شامل حال همه مؤمنان است؛ آنهايى كه از سوز دل و از عمق جان در گرفتارى‏ها خدا را بخوانند.

در حقيقت خداوند با ذكر داستان حضرت يونس و حسن ختام آن با اين جمله، به مردم با ايمان راه ارتباط بندگان با خدايشان را نشان مى‏دهد كه در مشكلات و سختى‏ها به خداوند اميدوار باشند و به درگاه او روى آورند و هيچ‏گاه از رحمت الهى مأيوس نباشند، چرا كه فريادرس همه در همه‏جا خداوند است.

پی نوشتها:

1- غافر (40) آيه 60

2- انبياء (21) آيه 88

منبع: کتاب دعاهاى قرآنى