استان كرمان به سبب تنوع آب و هوا و اقلیم ، چشم انداز و مناظر زیبیی دارد كه هر یك به لحاظ مسائل تاریخ طبیعی ، پژوهش هی علمی ، تفریحی و تفرجگاهی می تواند گردشگران بسیاری را اب سلیقه هی متفاوت به خود جلب كند و اوقات فراغت مفرح و مفیدی پیش روی آنان قرار دهد. محیط هی متنوع طبیعی موجود در استان درصورت سرمیه گذاری و‌آماده كردن آنها بری جلب گردشگران زیست محیطی طی سالیان طولانی و درزمان نسل حاضر و نسل هی
ینده می توانند درآ,دهی كلانی بری استان به ارمغان بیاورند . مهم ترین مناطق طبیعی استان كه می توانند گردشگران علاقمند را به طبیعت را به خود جلب كنند عبارتند زا :
- منطقه زیبا ، منحصر به فرد و غنی خبر كه بخش وسیعی از آن هم اكنون به شكل پارك ملی حفاظت می شود به لحاظ منظر گاه هی كم نظیر از نقاطی است كه درصورت فراهم كردن امكانات اولیه اقامت گردشگران از جمله احداث مركز مدیریت پارك ، تامین نیرو ، احداث فروشگاه ، كمپینگ ، هتل و امكانات دیگر می تواند یكی از پر جاذبه ترین مكان هی علمی تفریحی در سطح استان باشد .بخشی از ین منطقه تحت عنوان پناهگا ه حیات وحش اداره می شود می تواند پذیری شكارچیان داخلی و خارجی باشد كه میل به دریافت پروانه ویژه شكار هستند.بدیهی است كه از ین راه درآمد هی ارزی فراوانی عید خواهد شد.
- آبشارهی دیدنی از جمله آباشر رین ، آبشار رابر ، آبشار دیدنی دامنه جنوبی قله علمشاه واقع در جبال بارز ، آبشار دلفارد و طبیعت بكر و دیدنی اطراف آن
- غارهی موجود از جمله غار طرنگ و غار گوغر واقع در محدوده شهرستان بافت و غار یوب واقع در محدوده شهرستان شهربابك
- فراهم كردن امكان خدمات رسانی به شكارچیان داخلی و خارجی كه مشتاق شكار گراز (خوك وحشی ) در استان هستند كه در ین خصوص سالیانه حداقل می توان 3000 پروانه مخصوص شكار گراز در شهرستان هی جیرفت ، كهنوج ، بردسیر ، بافت و رفسنجان صادر كرد.
- حفظ و حراست از منطقه نرگس زار دهبكری و فراهم‌ كردن امكانات توقف و بازدیدگردشگران طبیعت از منطقه جنگلی و دیدنی گویگان وم ناطق همجوار آن كه زیستگاه خرس سیاه آسییی ( گونه منحصر به فرد كشور ) نیز هست. ین گونه جانور در حال حاضر تنها در جنوب شرقی یران به صورت طبیعی زندگی می كند و علاقه مندان زیادی در دنیا وجود دارند ، كه مشتاق دیدن خرس سیاه آسییی در طبیعت هستند.
- صدها محیط طبیعی دیدنی و شكارگاه هی متنوع در اكثر شهرستان هی استان كه در صورت یجاد امكانات اقامت و تهیه میحتاج بازدید كنندگان از مزیی وجود ین گونه افراد طی سال هی متمادی می توان استفاده كرد.
نمونه ی از ین گونه مناطق :
- پناهگاه حیات وحش مهرییه كه جنگل هی منحصر به فرد كهور دارد.
- منطقه شكار ممنوع شهر بابك ( گودچاه)
- منطقه شكار ممنوع انجرك رابر
- منطقه شكار ممنوع كوه شیر بم
- منطقه شكار ممنوع كوه نو درهنگ
- جنگل هی بنه و بادام چاه زار سیرجان
- مناطق دیدنی زرند و كوهبنان
- مناطبق طبیعی پیرامون كوه هزار در بخشرین از توابع شهرستان كرمان
- مناطق زیبی اطراف كوهپیه واقع در حومه شهر كرمان
- منطقه پا سیب در نزدیكی چترود ( حد فاصل كرمان – زرند ) با كوه هی زیبا و پوشش گیاهی متنوع
- لوت زنگی آباد واقع در جنوب شهرستان بم كه تنها زیستگا ه نوعی آهو است به نام چینكارا كه بری گردشگران خارجی به خصوص زیست شناسان و متخصصان بسیار جالب توجه خواهد بود.
- منطقه حفاظت شده بیدوییه بردسیر : با 1200 راس آهو و تپه ماهورهی بسیار زیبا می تواند بری متخصصان و آنان كه زیبیی هی طبیعت دنیا را دوست می دارند جالب باشد. همان گونه كه سالیانه هزاران گردشگر علاقه مند به طبیعت از كشور كنیا در قاره آفریقا به سبب داشتن حیات وحش متنوع دیدن می كنند و میلیون ها دلار ارز وارد ین كشور می شود كه باعث رونق اقتصاد آن شده است.
- دشت هی بلورد سیرجان : زیستگاه تابستانی پرنده ی به نام هوبره است كه تعداد آ ن در دنیا كاهش یافته اما خوشبختانه در استان كرمان به تعداد زیاد دیده می شود.
- تالاب جازموریان كه در فصل زمستان زیستگاه مناسبی بری هزاران پرنده مهاجر از جمله فلامینكو ، انواع غاز و اردك و مرغابی وحشی و به ویژه محل مناسبی بری زمستان گذارنی هوبره است ، از نقاط دیدنی استان كرمان است كه در صورت فراهم آوردن امكانات اقامت می تواند مورد توجه بسیاری از گردشگران طبیعت قرار گیرد.

استان كرمان با نام تاريخي «كارمانيا» يكي از ايالات تاريخي سابق ايران بوده است كه بر سر راه ارتباطي فارس، سيستان،خراسان و هندوستان قرار دارد. اين استان در جنوب شرقي ايران واقع شده و از شمال بهاستان خراسان جنوبي و يزد، از شرق به سيستان و بلوچستان، از جنوب به هرمزگان و ازمغرب به استان فارس و يزد محدود مي‌شود

آدینه نوزده ام مهر 1387 خورشیدی برابر با روز ارد (خوشبختی) از ماه میترا سال 3746 دینی زرتشتیان 1313خورشیدی ( 1935 میلادی ) نام «پارس» یا «پرشیا» به طوررسمی به «ایران» تغییر یافت.پیشتر نام کشور ما در مجامع بین المللی «پرشیا» یا «پارس» خوانده می‌شد. هنوز هم در برخی از کتاب‌های پیشین بیگانه می‌توان چنین نامی را به جای ایران یافت. در زمان رضا شاه و نخست وزیری فروغی، نام کشورمان در جهان «ایران» نام گرفت .پارس دارای دو معنی و مفهوم گوناگون است: فارس یا پارس در معنی نام قوم و ایالتی در جنوب مرکزی ایران و کرانه خلیج فارس بوده‌است. اما معنی پارس در کاربرد گسترده‌تر نام اقوام و ملت‌های دشت و بلندی‌های ایران و شامل مرزهای امپراتوری پارس می‌شود و برابر با نام ایران است.واژه ایران به فارسی باستان ariya ، به اوستایی airyaو به فارسی میانه eranتلفظ می‌شود.در اوستا ایران نام سرزمینی است که مردمی شریف، نجیب، نژاده و اصیل در آن زندگی می‌کنند. اوستا از جایی به نام "ایرانویج" نام می‌برد که مرکز اصلی ایرانی‌ها است.ایرانویج دگرگون شده واژه "ائیرینه وئجه" است. در سانسکریت واژه «بیجه» به معنی «تخم» و «نژاد» است و از این رو خاورشناسان "ائیرینه وئجه" را به معنی "سرزمین تخمه و نژاد آریایی" گرفته‌اند.در وندیداد آمده: "نخستین جا و سرزمین نیکویی که من، اهورامزدا آفریدم، ایرانویج بود که از رود "ونگوهی داییتی" آبیاری می شود."در زمان ساسانیان سرزمین ایران به نام ایرانشهر (eran-star) و ایرانی به نام ایرانشهری (eransatrik ) معروف بودند.در شاهنامه نام ایران بیشتر از ۷۲۰ بار و ۳۵۰ بار نیز نام ایرانی و ایرانیان به کار رفته است اما در دنیای غرب و در رم و یونان باستان به جای ایران، پرسیس را به کار می‌بردند، در حالی که پارس از نظر جغرافیایی تنها یک ایالت ایران بوده‌است(در شاهنامه، پارس- زابلستان- خراسان- کرمان - مکران - مازندران - طبرستان - و... نام ایالت‌های ایران هستند.) و در جغرافیای قدیم به منطقه جنوب ایران گفته می‌شده که البته بسیار بزرگ‌تر از استان کنونی فارس بوده‌است و سراسر کرانهٔ خلیج فارس، هرمزگان یزد، بخشی ازاصفهان و بخشی از کرمان را نیزدر بر می‌گرفته‌است در قدیم همهٔ کرانهٔ خلیج فارس و دریای عمان با نام دریای فارس یا دریای پارس شناخته می‌شده‌است(بر اساس آنچه در کتاب های معجم البلدان و کتاب ابن حوقل، مقدسی، استخری و جغرافی نویسان سده میانی آمده‌است). ایرانی‌ها، از دوران باستان سرزمین خود را ایران و خود را ایرانی می‌نامیدند، ولی در نوشته‌ها و گفتار غربی‌ها و اروپاییان پارس و پارسی خوانده شدند.«ایران» به چم «سرزمین آریاییان» یا «سرزمین آزادگان» است و مدت‌ها پیش از شکست ساسانیان نیز نام این سرزمین نیز ایران، اران، یا ایرانشهر بود. گفتیم که از ۶۰۰ سال پیش از میلاد تا ۱۹۳۵میلادی در عرصه بین‌المللی با نام «پرشیا» شناخته می‌شد، که در سال ۱۹۳۵ میلادی در شرف تأسیس لیگ ملل با درخواست رسمی رضاشاه همان نام بومی کشور (ایران) در عرصه بین الملل هم مورد کاربرد قرار گرفت، چرا که نام «پرشیا» متناظر نام ایران بوده است و در زبان‌های اروپایی به دلیل سابقه تاریخی - فرهنگی‌اش هنوز هم رواج دارد. اما در اخبار سیاسی بیشتر از نام ایران استفاده می‌شود.بیشتر نمایشگاه‌های بزرگ فرهنگی- هنری ایران که در این چندساله در اروپا برگزار شده، مانند «هفت هزار سال هنر ایران» و «امپراتوری فراموش شده» نام «پرشیا» را در عنوان خود داشته‌اند