توصیه‌های امام زمان (عج) به شیعیان

آنچه در پی مي‌آید توصیه‌هایی است که امام عصر (عج)‌خطاب به شیعیان و پیروان اهل‌بیت (ع) فرموده‌اند. براستی، چقدر به اینها عمل می‌کنیم؟!

1. از خداوند ـ جل جلاله ـ بترسید و تقوا پیشه کنید.

2. به ما در بیرون آوردن شما از فتنه و امتحانی که بر شما روی آورده است کمک کنید.

3. عهد می‌کنم که هر کدام از شیعیان که راه تقوا را در پیش گیرد و هر آنچه که لازم است [و حق خداست] از مال خود خارج کند، از فتنه‌ی گمراه‌کننده و رنج‌های ظلمانی در امان باشد.

4. هر کدام از شیعیان، در بخشش اموالی که خداوند به او داده به کسانی که خداوند فرمان داده است بخل ورزد، در دنیا و آخرت زیانکار خواهد بود.

5. اگر شیعیان ما در وفا نمودن به عهد و پیمانی که از ایشان گرفته شد، همسو و یک‌دل شوند، دیدار ما از ایشان به تأخیر نخواهد افتاد.

6. ظهور ما به تأخیر نیفتاده مگر به سبب اعمال ناپسندی که از ایشان سر می‌زند و خبر آنها به ما می‌رسد.

(توقیع به شیخ مفید)

7. از خدا بترسید ؛ و از ما اطاعت کنید ؛ و از راه راست منحرف نگردید.

8. نیت خود را ـ مطابق سنت آشکاری که به شما گفتم ـ با دوستی، به سوی ما برگردانید.

(توقیع به ابن ابی‌غانم قزوینی و جماعتی از شیعیان)

9. اموال شما (خمس و زکات) را قبول نمی‌کنیم مگر اینکه پاک و طاهر باشد... هر کس می‌خواهد عمل کند و هر که نخواهد نکند؛ چرا که ما به آنچه شما دارید نیازی نداریم.

10. ظهور و فرج در دست خداست و کسانی که وقت رای آن تعیین می‌کنند "دروغگو " هستند.

سلام

سلام مولای من

سلامی با دلی شکسته با چشمی اشک بار....

سلامی با تمام وجود خسته ام....

سلامی با هزاران آه با هزاران حرف نگفته با هزاران ظلمی که دیده ام و نذاشته اند چیزی بگویم....

مولای من....

تا چند ماه پیش معنی واقعی ظلم را از نزدیک نچشیده بودم.... روایات مختلفی از ظلم شنیده بودم ولی هیچ گاه با تمام وجودم لمسش نمی کردم

امام من.... خودتان بهتر از من آگاهی دارید ولی برای تسکین دل بی تابم قلم به دست گرفته ام و خواهان درد و دل شده ام....

مولای من سرور من... این ایام حس واقعی انتظار را در من شکوفا کرد... اکنون فهمیدم فریاد مظلومان برای دادخواهی و عدالت یعنی چه... اکنون در اینجا در انقلاب اسلامی ای که با خون هزاران هزار انسان (به معنای واقعی کلمه) جان گرفته بود... اینجا... ایران.... در اینجا فهمیدم که آخرالزمان یعنی چه

مولای من.... میلاد شما نزدیک است.... باید خوشحال باشم ولی نمیتوانم... نمیتوانم این ظلم را ببینم و سکوت کنم... نمی توانم بی تفاوت باشم.... نمی توانم چون از نسل جد شما... از نسل سیدالشهدا امام حسین(ع) هستم و نمی توانم بی عدالتی را نادیده بگیرم....

نمی توانم شاد باشم....

امام من.... نمی دانم چرا ... چرا چنین شد.... چرا انقلاب اسلامی ایران با وجود رهنمود های ائمه ی اطهار(ع) و نمونه ی رهبری عارف و شیعه ی واقعی -امام خمینی (ره)-.. نمی دانم چرا این شد... آن انقلابی که انتظارش را داشتیم ... آن انقلابی که خون بهترین ها برایش ریخته شد... چه دلها که داغ دار نشد ... چه همسران و پدران و فرزندانی که جامه ی عزای عزیز از دست داده ی خود را بر تن نکردند....

چرا....

مولای من.... با تمام وجودم با تمام اشک هایی که تا کنون ریخته ام.... عاجزانه... ملتمسانه... عاشقانه....

می خواهم

که

بیایید

بیایید و

اسلام ناب محمدی (ص) را به نمایش گذارید

بیایید و ظالمان زمان را که جامه ی حق بر خود  پوشانده اند به سزای اعمال خود برسانید...

اللهم عجل لولیک الفرج

ای نفست یار ومدد کار ما کی وکجا وعده دیدار ما

از عشق تو گفتیم و نمک گیر شدیم

در ساحل چشمان تو تکثیر شدیم

گفتند غروب جمعه خواهی آمد

آنقدر نیامدی که ما پیر شدیم

دلم می گیره از دست خودم،از دست آدمایی مثل خودم .

می دونی چرا چون اونی که من و آدمای مثل من راحت از کنارش می گذریم و تمام تلاشمون شده یه دعای فرج خوندن شبای جمعه و هر چند وقت یکبار رفتن به جمکران برای ظهورش،می دونی در حقمون چه دعاها و کارهایی که نمی کنه.

هر بار که یاد این سخن امام زمان(عج) می افتم واقعاً از خودم خجالت می کشم.

(سید بن طاووس رحمه الله علیه می گوید:شبی در سامرا وارد سرداب امام زمان (ع) شدم.صدای ملکوتی امام را که با لحنی آرام  و دلسوزانه دعا می کرد را شنیدم:

شنیدم که می گفت:

پروردگارا! شیعیان ما از ما هستند،از زیادی گِلِ ما خلق شده اند و به آب ولایت ما عجین گشته اند،خدایا آنها را بیامرز و گناهانشان را عفو فرما.

پروردگارا ! آنها را روز قیامت در مقابل چشم دشمنان ما مؤاخذه مفرما چنانچه میزان گناهانشان بیشتر و صوابشان کم است از اعمال من بردار و به صواب آنها بیفزای......)

انتظار را مقدس می شمرم؛ از آن كه هر آدینه، منتظرت می نشینم. هر آدینه، چشم به راه

و گام تو می سپارم و هر آدینه، دلم را سفره ی محبتهاى تو میكنم.

نوازش نگاهت را از ما دریغ مدار،

 اى مولا، یا صاحب الزمان

در انتظار رویت مائیم درخماری

نه رخوت خماری، بل  وجد و بی قراری

آماده نبردیم بر ضد هر تباهی

فرمان نمای صادر ای حجّت خدایی

ای وارث محمد ای یادگار حیدر

دانای قبر زهرا صاحب زمان کجایی

چون مجتبی صبوری،همچون حسین قائم

در سجده همچو سجاد، صاحب زمان کجایی

درعلم همچو باقر،درصدق همچوصادق

درکظم همچو موسی، صاحب زمان کجایی

همچون رضا، رضایی،بروعده الهی

همچون تقی به تقوا ، صاحب زمان کجایی

همچون نقی توهادی،چون عسکری گرفتار

در پرده های غیبت ، صاحب زمان کجایی

مهرعلیست با تو،با توست تیغ حیدر

شاه نسیم و طوفان، صاحب زمان کجایی

دنیا  اسیر گشته در بند ظلم و بیداد

ای مصلح جهانی، صاحب زمان کجایی

از ظلم و جور و ظالم دیگر اثر نماند

روزی که بر سرآید این دوره جدایی

مائیم وانتظارت،خواهیم از خدایت

تعجیل در ظهورت،، صاحب زمان کجایی

عهدی که  با تو بستیم تا حشر هست با ما

در قبر هم بگوییم، صاحب زمان کجایی

یارب به حق زهرا،تعجیل کن در این امر

باشد که بر سر آید این دوره جدائی

کسی که بر من صلوات بفرستد ولی بر آل من صلوات نفرستد(صلوات ناقص)

بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد. « پیامبر گرامی اسلام »

 برای سلامتی آقا امام زمان ((عج))و تعجیل در ظهور ایشان صلوات :

اللهم صل علی محمد و آل محمد

یا أیُها العَزیز!

تو از فراز زمین، از غبار می آیی
از انتهای شب انتظار می آیی

سوار ابر به سمت عروج می تازی
به دست، بیرقی از ذوالفقار می آیی

تو از قبیله نوری، تو از قبیله طور
تو با عشیره آیینه دار می آیی

تو از تبار غدیری و از نژاد فدک
چرا به ساحل دل، سوگوار می آیی

***

پر است خلوتم از عطر ناب شب بو ها
فدای آمدنت! ... با بهار می آیی ؟

***

 

یا أیها العَزیز !

دلم بهانه  شعر نگفته کرده بیا
هوای هق هق بغض شکفته کرده بیا

کسی برای زمستان دعا نمی خواند
تو خود بگو که زمستان چقدر می ماند ؟

مگر نه این که بهار انتظار می خواهد ؟
دل شکسته ما هم بهار می خواهد !

دعا و گریه و نجوا بگو بگو تا کی ؟
در انتظار کمی گفتگو بگو تا کی ؟

  

  بسيار خوشحال شدم كه امام در حق من چنين فرمود. سپس فرمودند: تو را درباره عطسه مژده دهم آن تا سه روز امان از مرگ است(1)

پيشوايان معصوم هرچه به دوران غيبت نزديك مى شوند، معجزات بيشترى از خود نشان مى دهند تا شيعيان با عزمى راسخ و ايمانى استوار، گام در عصر غيبت نهاده و پيروزمندانه دوران غيبت را پشت سر قرار دهند.از اين رو شمار معجزاتى كه از امام هادى و امام عسكرى (ع) صادر شده، قابل مقايسه با شمار معجزات پيشوايان قبلى نبود. به همين دليل در دوران غيبت صغرى، هرچه به غيبت كبرى نزديك تر مى شويم، معجزات بيشترى از ناحيه مقدسه صادر مى شود و به خصوص به صورت خبرهاى غيبى درباره زندگى شخصى افراد، كه در مدتى كوتاه به وقوع پيوسته، اعجاز آن آفتابى مى گردد. معجزاتى كه از ناحيه حضرت در غيبت صغرى به وقوع پيوسته بسيار است.

در برخى روايات، پاره اى معجزات براى حضرت ذكر شده است. اينك به بخشى از معجزات وكرامات حضرت اشاره مى كنيم:

 1. سبزكردن چوب خشک

 2. نرم كردن سنگ سخت

 3. سخن گفتن پرنده به امر حضرت

اميرالمؤمنين (ع) مى فرمايد:حضرت مهدى (ع) در مسير حركت خود به يكى از سادات حسنى كه دوازده هزار رزمنده به همراه دارد، برخورد مى كند. حسنى در مقام احتجاج برمى آيد و خود را سزاوارتر به رهبرى مى داند. حضرت در پاسخ او مى گويد: من مهدى هستم. حسنى مى پرسد: آيا دليل و نشانه اى دارى تا با تو بيعت كنم؟ حضرت به پرنده اى كه در آسمان در حال پرواز است، اشاره مى كند و آن پرنده فرود مى آيد و در دستان حضرت قرار مى گيرد، آنگاه به قدرت خداوند لب به سخن مى گشايد و بر امامت حضرت مهدى (ع) گواهى مى دهد. براى اطمينان بيشترسيد حسنى، امام (ع) چوب خشكى را به زمين فرو مى برد آن چوب سبز مى شود و شاخ و برگ مى دهد. بار ديگر، پاره سنگى را، از زمين برمى دارد و با يك فشار آن را خردكرده، همانند خمير نرم مى كند. سيد حسنى با ديدن آن كرامات، به حضرت ايمان مى آورد. خود و همه نيروهايش تسليم امام مى شوند و حضرت او را به عنوان فرمانده نيروى خط مقدَم مى گمارد. (1)

4.جوشش آب وآذوقه از زمين :

امام صادق (ع) مى فرمايد: هنگامى كه حضرت قائم (ع) در شهر مكه ظهور مى كند و قصد حركت به كوفه را دارد، به نيروهايش اعلاْم مى كندكه كسي كه آب و غذا و توشه راه با خود بر ندارد. حضرت، سنگ موسى (ع) را همراه دارد 0 هرجا توقف مى كنند سنگ را به زمين مى كوبد و از زمين چشمه هاى آب مى جوشد. هركس گرسنه باشد با نوشيدن آن سير مى گردد و هركس تشنه باشد، سيراب مى شود.(2)