همت مضاعف در کشور ما از طریق تدبیر درست و
کارشناسانه امور انجام می شود و یکی از راه های هدایت درست منابع، تصمیم گیری صحیح
می باشد. تصمیم های نادرست وغیر اصولی باعث هدر دادن نیروی کار است.
10-عامل قوانین و مقررات :
قوانین و مقررات باید به نحوی تدوین شوند که موجب
کارآمدی و تقویت نیروی کار شوند و فضای کسب و کار و تغییر و تحول را فراهم سازند.
روش های سازمانی و جریان کار عامل بسیار مهمی در
نیروی کارو کارآمدی سازمان ها هستند. اصلاح روش ها می تواند موجب چابکی و چالاکی
سازمانی گردیده، عامل پویایی و افزایش بهره وری شود. لذا مهندسی مجدد روش انجام
کار موجب تحرک بخشی و استفاده بهینه از منابع و فرصت ها می شود.
«کارآفريني»که در
واقع فرآيند تأسيس يک شغل برمبناي يک فکر و يک ايده ي نو است. راهبردي است براي حل
مسأله ي اشتغال و ايجاد و خلق عرصه هاي نويت در جهت رشد و پويايي و توليد ثروت در
جامعه، که با توجه به اهميت کليدي آن در اقتصادهاي نوين، کشورهاي گوناگون مجدانه
برنامه هاي مفصلي را براي بسط چنين فرهنگي درجامعه ي خود تدارک ديده اند.
اين نوشتاردرپي آن است تا با بررسي و تجزيه و
تحليل برخي از معيارها و اصول کارآفريني درآموزه هاي نبوي در جهت ثمربخشي
کارآفريني، که برپايه ي باورها و ارزش ها و روش ها و شيوه هاي خاصي استوارشده است،
بپردازد، و درنتيجه ي راهبردها و رهيافت هايي را در جهت ايجاد فرصت هاي شغلي و
توليد ثروت و بهبود شرايط اقتصادي براي نظام اسلامي بيابد.
در ميان عوامل توليد، کارجايگاه ممتازي دارد، به
ويژه که با انسان و اراده ي او سروکار دارد. ازاين رو، مي تواند جهت گيريهاي مختلف
و متفاوتي داشته باشد. جهت گيري هاي متفاوت، آثارفردي و اجتماعي متفاوتي نيز درسطح
هر جامعه برجاي خواهد گذاشت. به همين دليل ضرورت دارد جهت گيري هاي مطلوب دراين
امرشناخته شود. به نظر مي آيد مهم ترين جهت گيري ها توجه به استراتژي توسعه ي
کارآفريني است که در برنامه ي چهارم توسعه نيز بر آن تأکيد شده است.
از يک سو، مسأله اي که در برآوردهاي آماري اشتغال
را با نارسايي مواجه کرده است، وجود نوعي «بداشتغالي»است که در برخي موارد، افزايش
اشتغال به قيمت افزايش بيکاري پنهان و هم جهت با بداشتغالي و ناديده گرفتن تخصيص
بهينه بوده است.
ازديگرسو، بيکاري يک مسأله اي اجتماعي و نشان
دهنده ي اتلاف انرژي نيروي انساني است. از اين رو از جمله دلايل توجه به توسعه ي
کارآفريني، مي توان به قدرت آن در ايجاد کسب و کارهاي جديد با ارزش افزوده ي بالا،
توسعه ي کسب و کارهاي موجود، افزايش درصد استفاده از ظرفيت هاي بدون استفاده ي
توليد و به تبع آن رشد اقتصادي و رفاه اجتماعي، کاهش نرخ بيکاري، افزايش سرانه ي
توليد و عدالت اجتماعي، که از مهم ترين دغدغه هاي نظام اسلامي به شمار مي آيد، اشاره
کرد.
کارآفريني، فرآيند پذيرش مخاطرات و پيامدهاي
تأسيس کسب و کار بر مبناي انديشه ها و ايده هاي است که نتيجه ي آن ايجاد فرصت هاي
شغلي و بهبود شرايط اقتصادي و ارتقاي توانمندي جوامع خواهد بود. به عبارت ديگر
کارآفريني فرآيند ايجاد ثروت و هدايت خلاقانه ي منابع، خلق سازمان يا سازمان هاي
جديد و نيزتوسعه ي موقعيت هاي اقتصادي و روش اداره و مديريتي است که فرصت ها را
کنترل و تعقيف کرده و به عنوان شيوه اي عالمانه اززندگي، با درک ظرفيت هاي
بلااستفاده، زمينه را براي بهره گيري از آن فراهم مي سازد، و براي رسيدن به آرمان
رشد اقتصادي رفاه اجتماعي به وسيله ي افزايش سرانه ي توليد کاهش نرخ بيکاري به
جريان ها و شريان هاي اقتصادي کمک هاي شايان توجه و مؤثري مي کند.