13 توصيه روان‌شناسان به والدين برای تربيت کودک بدزبان

  منصور بهرامي (روان‌شناس باليني)

وقتي کودکان شروع به بدزباني، تمسخر، پرخاش، استفاده از کلمات نامطلوب و گاه فحش دادن مي‌کنند، ما به شکلي غمناک متوجه قدرت کودک در تقليد کلمات خوب و بد خودمان و اطرافيان مي‌شويم. بدزباني تنها از راه آموختن و مواجه شدن با آن به وجود مي‌آيد بنابراين بايد موقعيت‌هايي را که طي آن ممکن است کودک اين کلمات نامطلوب را بشنود، محدود کنيد يعني مواظب برنامه‌هاي تلويزيوني که کودک مي‌بيند، دوستاني که با آن‌ها رفت و آمد داريد و طرز صحبت خود باشيد تا بتوانيد اين کلمات را از مجموعه لغاتي که کودک به کار مي‌برد حذف کنيد. 13 توصيه زير به شما کمک مي‌کند در تربيت کودک خود تأثيرگذارتر و موفق‌تر باشيد.

1. بدزباني کودک را ناديده بگيريد: ‌ اگر به‌طور اتفاقی کودکتان واژه ناشایستی را به کار برد، سعي کنيد به بدزباني اهانت‌بار او کم‌ترين توجهي نشان ندهيد. وانمود کنيد که آن را هرگز نشنيده‌ايد، بنابراين هرگونه تأثير آن را بر خودتان از بين برده و بازي او را به يک بازي يک نفره تبديل کنيد که اصلاً براي کودکان جالب نيست.

ارتباط کلامی میان همسران

همسران باید در ارتباطات خود به ویژگی‌های جنسیتی و رفتاری خاص طرف مقابل توجه کنند. در این‌باره هم وظایف آقایان را برشمردیم و هم وظایف خانم‌ها را، در اين شماره فقط یک هشدار می‌دهیم و چند راه‌کار.

یک هشدار

باید زمان مناسبی را برای گوش دادن به صحبت‌ها و درد‌دل‌های خانم اختصاص داد و هرگز نباید این مسأله را به زمان بحران سپرد چون در آن زمان، کنترل و اصلاح زبان، محال یا بسیار مشکل است.

وضعیت خانمی که نتوانسته یا اجازه نیافته در محیط امن خانة خود حرف‌هایش را بزند از دو حال خارج نیست، یا باید به شدت، احساسات درونی خود را کنترل و بر وضعیت موجود صبر نمايد و صحبت‌هایش را در صندوقچه دل خود محبوس کند و یا عنان صبر از دست داده و هر جا نشست و برخاست سفرة دلش را بیرون بریزد و اسرار خانواده را نزد هر کس و ناکسی باز بگوید. در صورت اول، بدیهی است که خانم پس از مدتی تعادل روحی‌اش را از دست بدهد و به بحران روانی دچار شود. در این صورت اوضاع منزل در همة ابعاد متزلزل و دچار تنش و ناسازگاری می‌شود. بحران روانی و خانوادگی حاصل از صورت دوم نیز اگر بیش‌تر از صورت اول نباشد کمتر از آن نیست.