سوال : سلام

من یه جوون 18 ساله هستم قد 182 با 100 کیلو وزن فکر کنم یه خورده چاقم که دیگه خوردم به بنبست

همش احساس مس کنم دیگه اون ادم سابق نیستم البته واقعا هم نیستم تاس ال دوم دبیرستان یه دانش اموز باوش بودم که همه روم حساب می کردن معلما کمتر از صنعتی شریف روم حساب نمی کردن اما سال بد همه چیز عوض شد کامل افت کردم از اینجا زندگیم عوض شد اعتقادام عوض شد حتی یه مدته دیگه نماز هم نمی خونم همش احساس می کنم هیشکی دوسم نداره کسی بهم اهمیت نمی ده

حس تنهایی دارم انگار برا کسی اهمیت ندارم زندگیم یه جورایی بیهوده شده

باور کن اگه این حس رو نداشتم که خدا دوستم داره شاید دیگه کاملا زندگی کردن دیگه برام ارزشی نداشت بعضی اوقات از اینکه چرا با این همه خوبی هایی که خدا در حقم می کنه ولی من یه ادم اینقدر قدر نشناسم گریم می گیره حتی نمازامم نمی خونم اما واقعا دوسش دارم یه جورایی رفیق تنهاییهامه

با خانوادم مخصوصا مادرم مشکل دارم یه جورایی ابمون تو یه جوب نمی ره
نمی دونم همش احساس می کنم خیلی قدیمی فکر می کنه یه جورایی خیلی مذهبیه همه چیز رو سخت میگیره مدل مو مدل ریش

وغیره

اعتماد به نفسم هم بگیر نگیر داره یه وتایی اعتماد به نفسم اینقدر بالاست که خودمم تعجب می کنم ولی بعضی وقتا اونقدر بی اعتماد به نفس میشم وقتی می خوام جواب یه دم قریبه رو بدم نمی تونم

رودرو صحبت کردن برام سخته باور کنید وقتی پشت کامپیوتر دارم چت می کنم طرف مقابلم اینقدر ازم خوشش میاد که تا یه ماه شاید برام پیغام بزاه که شمارمو بهش بدم که برام زنگ بزنه اما این دقیقا نقطه ضعفمه صحبت کردن


نمی دونم کار درستی کردم دارم این پیغام رو میدم یا نه ولی باید با یکی صحبت می کردم می خواستم مخفیانه پیش یه مشاور برم اما گفتم از رودر رو صحبت کردن با افرادی که تازه اشنا می شم خوشم نمی یاد

اینقدر نوشتم که حتما چشات درد اومده با خودت فکر می کنی بابا این
دیگه کیه دایره المعارف مشکله


راستی اینقدر فک زدم یادم رفت اسممو بگم مصطفی

خداحافظ