صفحه نخست تماس با ما RSS 2.0

درباره ما

به وب سايت الگوي مصرف خوش آمديد . براي شما لحظات خوبي را آرزو ميكنم . بنده رضا عبدالملكي ، دانشجوي رشته كامپيوتر از دانشكده فني دورود هستم . ما را از نظرات گرم خود محروم نكنيد . با سپاس .

مدير سايت :رضا عبدالملكي
 

آمار سايت

بازديد : 18087
كل مطالب : 612
كل نظرات : 21
بروز رساني: یک شنبه 8 فروردین 1389 
» کاربر: Admin

اين وبلاگ را صفحه خانگي خود كن ! به مدير وبلاگ ايميل بزنيد ! ذخيره كردن صفحه! اضافه کردن اين وبلاگ به علاقه منديها! لينک RSS

site map site map ror html site map
Add to Technorati

طراح قالب و سرور وبلاگ

 

تشابه پول توجیبی و آموختن ماهیگیری

   

نويسنده: رضا عبدالملكي

مشخص است فرهنگ هر جامعه، زبان آن جامعه را می‌سازد. کمی دقت کنید مسایلی که در فرهنگ ما نیست یا چندان جا نیفتاده هیچ کلمه‌های معادلی در زبان فارسی ندارد مثل کار تابستانی نوجوانان. در این موارد باید از چند کلمه کمک گرفت تا منظور را رساند. در حالی که در زبان‌های دیگر این مفهوم کلمه‌ای مختص به خود دارد و اگر در آن جوامع دقیق شوید خواهید دید که این موضوع کاملا در آن‌ها جا افتاده است. دورهء نوجوانی را در اکثر کتاب‌های روانشناسی به دورهء بحرانی فرد تعبیر کرده‌اند این دوره زمانی است که فرد از کودکی بیرون آمده و توانایی و درک یک جوان را کم‌کم به دست می‌آورد.
پس همان غرور جوانی، حس استقلال‌طلبی و حس بزرگ شدن را تجربه می‌کند در حالی که با توجه به سن و موقعیت اجتماعی که دارد نمی‌تواند نه شخصیت اجتماعی خود را تثبیت کند، نه کسب درآمد کند این‌جا همان نقطهء بحرانی تضاد در شخصیت فرد محسوب می‌شود; جایی که حس و توانایی با هم در تضاد قرار می‌گیرند و فرد را دچار یک سردرگمی می‌کند. در بعضی از جوامع با ایجاد موقعیت کاری برای نوجوانان در فصل تعطیل مدارس به نیازهای آن‌ها پاسخ گفته شده است. با کارهای ریز و پیش‌پا افتاده که همزمان کمی از فرد گرفته و هم او را آمادهء پذیرش مسوولیت و کارهای بزرگ کند و صد البته به فرد اجازه دهد تا برای خود درآمدی هر چند کم داشته باشد این مرحله گذار را برای او ساده می‌کند.
در ایران این فرهنگ جا نیفتاده و حتی خانواده‌های کم‌درآمد هم با هر سختی‌ای باشد سعی به تامین نوجوانان خود دارند و به او اجاره نمی‌دهند که خود در جامعه حضور پیدا کند. پدیدهء پول توجیبی در کشورهایی مثل ایران به جای کار نوجوانان سعی در پر کردن خلا\ استقلال آن‌ها دارد. در این گزارش سعی شده در مورد جایگاه و مسایل مختلف پول توجیبی نوجوانان در اقشار مختلف جامعه و همچنین سهم این هزینه در سبد خانوار بحث شود.
گلنوش ۱۵ سال دارد و در صف نانوایی سنگکی ایستاده است. من هفته‌ای دو هزار تومان پول توجیبی می‌گیرم و با اون کلی می‌شه چیز خرید. برای خودم شال می‌خرم، چون نقاشی می‌کنم آب‌رنگ و لوازم نقاشی می‌خرم. به نظر کم می‌آد ولی اگه درست خرج کنم تا آخر ماه کم نمی‌آرم. مامانم بهم یاد داده که به اندازهء همین پول خرج کنم نه بیش‌تر. می‌خندد، نوبتش شده، نان را می‌گیرد و خداحافظی می‌کند. فقط بنویسید که نوجوانان هم در این جامعه حق زندگی دارند. احسان با چند نفر از دوستانش به پارک آمده و در حال سیگار کشیدن است جلو که می‌روم سریع سیگارش را مخفی می‌کند. می‌پرسم: «چند ساله‌ای»، ۱۷ ساله. چقدر پول توجیبی می‌گیری؟ می‌خندد و به دوستانش نگاه می‌کند بادی به غبغب می‌اندازد و می‌گوید: «هر چی بیش‌تر، بهتر. هر چقدر تیغ‌ام ببره. یعنی چی؟ مگه پول ثابتی نمی‌گیری؟ «ثابت که نه یه ماه ۱۰۰ هزار تومان یه ماه دیگه ۱۵۰، تا بستگی داره اون موقع که پول می‌گیرم حال بابام خوب باشه یا بد.» با این پول چه می‌کنی؟ صدایش را عوض می‌کند «این روزها اینقدر خرج زیاد شده گرانی هست هر چی هم داشته باشی بازم آخر ماه لنگی.» به سیگاری که مخفی کرده اشاره می‌کنم آن هم جزو خرج و گرانی است؟ هول می‌شود. نه بابا اینو تفریحی می‌کشم. از حرف‌هایش پیداست تا به حال یک‌بار هم به کار کردن در تابستان فکر نکرده. تابستون از اسمشم معلومه برای استراحت ساخته شده نه برای کار.

 

صرفه‌جویی در سفرهای خارجی

   

نويسنده: رضا عبدالملكي

به طور عمده مسافرت‌های خارجی بر دو دسته هستند یا این مسافرت‌ها شغلی هستند یا تفریحی. مسافرت‌های شغلی دو دسته هستند یا مسافرت‌های ماموریتی که در آن‌ها هزینهء سفر برعهدهء فرد نیست و مسافرت‌های شغلی که هزینهء آن‌ها برعهدهء خود شخص است و در نتیجه در بخش هزینه شبیه مسافرت‌های تفریحی می‌شود.
اولین اصل در مسافرت‌های خارجی به دست آوردن اطلاعات است، اگرچه تورهای مسافرتی راحت‌ترین امکان جمع‌آوری اخبار و اطلاعات برای سفر هستند اما به هر حال جنبهء اقتصادی فعالیت آن‌ها ممکن است موجب کم و زیاد کردن مسایل و اخبار مرتبط به جنبه‌های مرتبط سفر شود. در جهان مدرن راه‌های زیادی برای جمع‌آوری اطلاعات برای سفر کردن به مناطق مختلف جهان است که یکی از راحت‌ترین آن‌ها اینترنت است، با اینترنت می‌توان در مورد راه‌های مختلف سفر به یک کشور، هزینه‌های هر کدام از این راه‌ها، هزینه‌های معمول در آن سفر، مناطق مهم کشور مبدا، قیمت‌های اجناس معمول در آن کشور و نکات مهم و الزامات سفر به آن کشور به دست آورد.
جمع‌آوری اطلاعات در مورد سفر نباید محدود به یک مقطع زمانی کوتاه و محدود باشد، جست‌وجوی بیش‌تر امکانات بیش‌تر را در اختیار قرار می‌دهد و باعث می‌شود که هزینهء سفر مناسب‌تر و به صرفه‌تر باشد. به راحتی می‌توان متوجه شد که میزان کرایهء حمل و نقل درون شهری در چه سطحی است، تامین غذای روزانه چه میزان هزینه می‌خواهد، هزینهء اقامت در هتل‌های مختلف به چه میزان است و بازدید از اماکن توریستی و تفریحی چه میزان هزینه در بر خواهد داشت این اطلاعات باعث می‌شود که میزان تقریبی مخارج مشخص و از اسراف در هزینه‌ها جلوگیری شود.
سفر مثل هر اتفاق دیگری نیازمند برنامه‌ریزی است، در یک سفر تفریحی لازم است که اعضای خانواده کاملا با هم هماهنگ باشند تا هم لذت سفر بیش‌تر باشد و هم هزینهء آن کاهش یابد. برنامه‌های مختلف اعضای خانواده که به صورت ناهماهنگ با یکدیگر تنظیم شود می‌تواند فقط وقت کلی خانواده را هدر دهد و بر میزان هزینه‌ها بیفزاید.
یک سوال ذهنی همیشگی مسافران خارجی این است: «برای مسافرت‌های کوتاه و بلند خارج از کشور اعتماد کردن به تورهای مسافرتی و بهره‌گیری از امکانات آژانس‌های توریستی اقدامی مناسب و به صرفه هست یا نه؟ واقعیت این است که می‌توان پاسخ این سوال را بسته به سن و هدف سفر افراد پاسخ داد.
سفر از طریق تورها و آژانس‌های توریستی محاسن دارد، از جمله این‌که این تورها و آژانس‌ها با توجه به چگونگی فعالیت خود می‌توانند برای مکان اقامت و خورد و خوراک توریست‌ها از درصد زیادی تخفیف برخوردار شوند، ضمن این‌که آگاهی آن‌ها از مراکز مختلف کشور مقصد می‌تواند از اشتباهات احتمالی و حتی گم شدن و سردرگمی مسافران بکاهد و مشکلات برقراری ارتباط به واسطهء نبود مکالمه به یک زبان را هم از بین ببرد.
در چنین سفرهایی غالبا امنیت مسافران تضمین شده است و کم خطرترین مکان‌ها برای اسکان و گشت و گذار گردشگران انتخاب می‌شوند، شاید با چنین ویژگی‌هایی انتخاب آن‌ها بهترین راه به نظر برسد اما مسالهء مهم این است که تن دادن به سفر با تورهای گردشگری می‌تواند هزینه‌های جانبی اضافی را به خانواده تحمیل کند ضمن آن‌که تن دادن به یک برنامهء مشخص از پیش تعیین شده شاید برای بسیاری چندان خوشایند نباشد.

 

خانواده آمریکایی نوجو و مصرف‌گرا

   

نويسنده: رضا عبدالملكي

«ممکن است این موضوع کمی غیرتعارفی جلوه کند، اما هنگامی که ما آمریکایی‌ها به دنبال چیز جدیدی در زندگی‌مان هستیم، تنها به این دلیل نیست که می‌خواهیم رقابت کنیم، بلکه به این دلیل است که روحیهء سرکش و نوگرایی داریم و همیشه می‌خواهیم با نوعی ریسک، سنت‌ها را زیر پا بگذاریم.» این تصور آمریکایی از خود است و شاید بر همین مبنا باشد که رسانه‌های خبری به صورت مداوم بر شعار تجاری «آمریکا شمارهء یک است» اصرار می‌ورزند. این کشور که در زمرهء ملت‌های توسعه‌یافته محسوب می‌شود سابقه و تاریخ چندانی ندارد، اما مردمانی که در آن‌جا گردهم آمده‌اند به طور فعالی در کارهای اجتماعی و اقتصادی مشارکت دارند.
یکی از مشخصه‌های جوامع توسعه یافته بهره‌مندی خانواده‌ها از رفاه نسبی و امکانات معیشتی است; گاه این شاخص‌ها در آمارهای رسمی و غیررسمی تفاوت فاحشی با هم دارند که تلاش می‌شود تا حد امکان به هر دوی آن‌ها اشاره شود.
● ثروت و مصرف
کیفیت و چگونگی اقتصاد خانواده، ناشی از تعامل دو سویهء دولت و ملت است، در آمریکا از طرفی سیاست دولت براساس سوددهی به خانواده‌ها وضع شده و از طرف دیگر خود خانواده‌ها به طور فعالی در پویایی اقتصاد کلان نقش و مشارکت دارند. به عنوان مثال به گزارش هیات بانک فدرال در سال ۲۰۰۴، نیمی از تمام خانواده‌هایی که دارایی مالی دارند صاحب سهام هستند. این گزارش عنوان می‌کند که ۸/۹۳ درصد از تمام خانواده‌ها به نوعی دارایی مالی دارند که ۶/۴۸ درصد از آن‌ها صاحب سهام هستند.
امری بدیهی است که در کشورهای صنعتی، تبلیغات و سیاست همیشه برپایهء مصرف بیش‌تر استوار بوده است، اما مصرف بیش‌تر خود منوط به درآمد و افزایش درآمد بیش‌تر است. در مورد میزان درآمد متوسط واقعی خانواده، دفتر سرشماری کشور آمریکا گزارش می‌دهد که این درآمد بیش از ۵۰۰ دلار ۱۱/۱ درصد) بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ افزایش داشته است. همچنین، دارایی خانواده‌ها در بالاترین میزان خود تاکنون بیش از ۵۴ تریلیون دلار برآورد شده که ارزش واقعی دارایی خانوار از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ بیش از ۱۲ درصد افزایش داشته است. با وجود رشد درآمدی خانوار، مصرف آن‌ها نیز به همان اندازه رشد داشته است. براساس آمارهای موجود در سه فصل اول سال ۲۰۰۶، نرخ رشد مصرف، ۴/۳ درصد بوده است.
نکتهء جالبی که در مورد مصرف و کالاهای مصرفی می‌توان به آن اشاره کرد، این که قیمت برخی از کالاهای پرمصرف به طور چشمگیری کاهش یافته است. یعنی برخلاف بسیاری از بازارها که افزایش تقاضا موجب بالا رفتن قیمت‌همان کالا می‌شود، در آمریکا به دلیل تولید بیش‌تر و قیمت تمام شدهء کم‌تر به همان اندازه قیمت عرضه نیز کاهش یافته است. از میان وسایل پرمصرف می‌توان به تلویزیون اشاره کرد که ۴/۵۵ درصد ارزان‌تر از پنج سال گذشته در بازار یافت می‌شود.
در همین زمینه، اسباب‌بازی، _۸/۲۵ درصد، کالاهای بادوام ۷/۸ درصد، وسایل خانگی ۵/۶ درصد و پوشاک چهار درصد کاهش قیمت داشته‌اند.
تبلیغ در کشور آمریکا به گونه‌ای است که خانواده را تشویق به داشتن کالاهای بیش‌تر از حد نیاز می‌کند. در حالی که در سال ۱۹۶۰ از هر ۱۰ خانوار آمریکایی ۹ خانوار دارای تلویزیون بوده‌اند، اما آمارهای اخیر نشان می‌دهد که هر خانوار به طور متوسط در منزل حداقل دو دستگاه تلویزیون، یک ویدئو کاست، یک پخش دی‌وی‌دی و سه عدد تلفن دارند.
● فقر و مسکن
در باب فقر و مسکن بحث‌های چالش‌برانگیز فراوانی وجود دارد. در حالی که شبکهء تلویزیون سی‌بی‌اس چهار آمریکا از رشد بی‌سابقهء فقر مطلق اقتصادی در ۳۲ سال اخیر خبر می‌دهد، اما منابع دولتی از کاهش فقر در این کشور سخن می‌گویند. آمارهای رسمی بیانگر کاهش فقر از نرخ ۷/۱۲ درصد در سال ۲۰۰۵ به رقم ۶/۱۲ درصد در سال ۲۰۰۴ هستند. به گفتهء همین منابع میزان فقر اکنون در پایین‌ترین میزان خود بوده و بسیار کم‌تر از اوج مقدار آن یعنی ۱/۱۵ درصد در سال ۱۹۹۳ است. خط فقر مطلق اقتصادی در آمریکا به گونه‌ای تعریف شده است که اگر خانوار چهار نفره، سالانه کم‌تر از ۹۰۳ر۹ دلار درآمد داشته باشد در این تعریف می‌گنجد. مسلم است که فقر با اشتغال رابطهء تنگاتنگی دارد و حتی بین مشاغل و تخصص‌های مختلف تغییر محسوسی دارند به ویژه برای کشور آمریکا که بر پایهء نظام سرمایه‌داری استوار است. در این باره بر اساس یافته‌های «راینر روت» منتقد آمریکایی، امروزه در آمریکا سطح دستمزد (به ویژه برای کارگران غیرمتخصص) کم‌تر از ۳۰ سال گذشته شده است. مزد کارگران ساده، امکان زندگی خانواده‌های آن‌ها را در سطح حداقل تامین نمی‌کند. وی در مقالهء خود اظهار می‌دارد نرخ بیکاران در ایالات متحده از سال ۱۹۹۷ پس از مدت‌ها به زیر پنج درصد رسیده است که البته این نرخ بسیار بیش‌تر از نرخ بیکاری در سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ است.