در حالی که جهان رشد اقتصادی قابل توجهی معادل ۵‎/۱ درصد را تجربه می کند، فقر در بسیاری از نقاط جهان رو به افزایش است. فقر تا جایی افزایش یافته که با وجود رشد حجم ۹‎/۹ درصدی تجارت جهانی، در حال حاضر نیمی از کارگران جهان آنقدر درآمد ندارند که خود و خانواده های خود را از خط فقر درآمدی معادل ۲ دلار در روز بالاتر ببرند. «خوان سوماویا» دبیرکل سازمان بین المللی کار با تأیید این مطلب در گزارشی تأکید می کند که با وجود رشد اقتصادی جهانی، جهانی شدن، فقر را کاهش نداده و به ایجاد شغل های جدید، بهتر و کاهش دهنده فقر کمکی نکرده است. متأسفانه فقر و گرسنگی در جهان در حالی افزایش می یابد که مهم ترین برنامه کشورها و سازمان ملل متحد به طور رسمی مبارزه با فقر و گرسنگی در جهان اعلام شده است. با وجود این مرگ ۳۰ هزار کودک به دلیل فقر و همچنین ۸۰۰ میلیون نفر گرسنه در جهان و افزایش گرسنگان به ویژه در قاره آمریکا طی دهه اخیر قابل بررسی است. این در حالی است که به نظر نمی رسد با ادامه وضعیت موجود اهداف اعلامیه سران در زمینه کاهش فقر و گرسنگی به نصف تا سال ۲۰۱۵ قابل دستیابی باشد. دبیر کل سازمان بین المللی کار با اشاره به این که رونق اقتصادی در بخش هایی از آسیا به گسترش شغل ها و شرایط بهتر زندگی منجر شده است، اذعان می کند: «تعداد کسانی که در شرایط نامناسب مشغول به کارند در آفریقا و بخش هایی از آمریکای لاتین در حال افزایش است. در بسیاری از کشورهای توسعه یافته نیز مشکل اصلی نبود وجود فرصت های شغلی پربار و شایسته و نه مسأله بیکاری است.»

●کاهش فقر در آسیا

بررسی مسیر پرپیچ و خم مبارزه با فقر در جهان گویای این واقعیت است که امروزه قاره آسیا در این مبارزه گوی سبقت را از دیگران ربوده و تعداد افراد گرسنه در این قاره فقط در سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ حدود ۲۵۰ میلیون نفر کاهش یافته است.به گزارش سازمان ملل، فقر در خاورمیانه نیز به دلیل رشد اقتصادی بالا (۵‎/۵ درصدی) افت محسوسی داشته است.

●کاهش فقر در ایران

آخرین گزارش سازمان ملل (برنامه عمران) که با همکاری سازمان مدیریت و برنامه ریزی ایران تهیه شده، حاکی است، فقر در ایران بر پایه برآوردهای مبتنی بر داده های پیمایش سالانه درآمد و هزینه خانوار متوسط مرکز آمار ایران برای دوره ۶۴ تا ۷۹ کاهش یافته است. براین اساس سرشماری فقر ایران از ۲۸ درصد در دوره ۳ ساله ۶۷-۶۴ به ۱۲ درصد، در دوره ۳ ساله ۷۹-۶۴ کاهش یافته است.در این دوره فقر شهری از ۳۵ درصد به ۱۳ درصد و فقر روستایی از ۲۰ درصد به ۱۲ درصد رسیده است و از افت قابل توجه فقر درآمدی در کشور خبر می دهد.فقر کلی نیز از ۳۲‎/۶ درصد در دوره ۶۹-۶۵ به ۲۸‎/۷ درصد در دوره ۷۴-۷۰ کاهش یافته و با افت ناگهانی در دوره ۷۹-۷۵ به ۱۴ درصد رسیده است.بنابراین گزارش سازمان ملل شاخص توسعه انسانی (HDI) نیز از ۵۶۶ در سال ۱۹۹۵ به ۰‎/۷۲۳ در سال ۲۰۰۲ افزایش یافته است که این رقم در سال ۲۰۰۵ با افزایش قابل ملاحظه و براساس ۳ شاخص امید به زندگی، آموزش و تولید ناخالص به ۰‎/۷۳۶ رسیده است.