پس
از نامگذاري سال 1388 به سال «اصلاح الگوي مصرف» از سوي مقام معظم رهبري
(مدظله العالي) تلاشهاي بسيار جهت تحقق بخشيدن و جامه عمل پوشانيدن به
اين هدف والا صورت گرفته است.
ما نيز در اينجا بنا داريم با بررسي نقش خانواده در اصلاح الگوي مصرف گامي هر چند كوتاه در اين مسير برداريم.
خانواده
يك نهاد اجتماعي است كه بيشترين نقش را در تربيت افراد هر جامعه بازي
ميكند. بسياري از عادات و رفتارها چون در سنين كودكي و در كانون خانواده
آموزش داده ميشوند، در انسان به صورت پايدار و دائم باقي مي ماند وتغيير
آن بسيار دشوار است. حال چنانچه آموزشهاي خانوادگي صحيح بوده باشند،
نتايج مثبت آن در طول زندگي پديدار ميشود و بالعكس چنانچه آموزشهاي
خانوادگي نادرست بوده باشند پيامدهاي منفي آن علاوه بر اينكه زندگي فردي
را تحت تاثير قرار ميدهد، زندگي اجتماعي را نيز با چالش مواجه مينمايد.
در ادامه با برشمردن مثالهايي از زندگي روزمره، سعي ميشود راهكارهايي جهت مصرف صحيح در حوزه آموزش خانوادگي ارائه گردد:
ميانه
روي در ميهمانيهاي خانوادگي: اگر چه سخن در باب ميهمانيهاي رسمي و مراسم
جشن و عزا و وليمه و.... بسيار است اما كلام خود را به ميهمانيهاي
خانوادگي منحصر ميكنيم كه متاسفانه زيادهروي و اسراف حتي بر اين نوع از
ميهمانيها هم سايه گسترانيده است. اين تاسف هنگامي دو چندان ميشود كه رد
پاي تجمل و تجملگرايي و چشم و هم چشمي را بر سر سفرههاي پر معنويتي همچون
سفرههاي افطار نيز مشاهده ميكنيم. اما چگونه ميتوان اين مشكل را بر طرف
كرد؟ حقيقت اين است كه تغيير در چنين آداب و رسومي بسيار دشوار است، چرا
كه خرده خرده وارد زندگي و اجتماع شده و به صورت جزئي از فرهنگ و سنت
درآمده است. اما با اين وجود ايجاد تغيير در اين زمينه اگر چه دشوار است
ولي غير ممكن نيست.
خانوادهها ميتوانند با برگزاري ميهمانيهاي ساده
و به دور از تجمل اولا بر افزايش رفت و آمدهاي خانوادگي و برقراري صله رحم
گام بردارند و ثانيا خود را نيز از قيد و بند تهيه چند نوع غذا و تجملات
اضافي برهانند و مهمتر از همه فرهنگ ساده زيستي را نيز به فرزندان خود
بياموزند.
مصرف صحيح نان: طبق آمار، كشور ما از جمله كشورهايي است كه
بيشترين ميزان دور ريز نان را به خود اختصاص داده است. در بررسي علل و
چرايي اين پديده ممكن است به دلايل و اي بسا توجيهاتي همچون بيكيفيت بودن
نان در ايران پناه ببريم. اگر چه انكار اين حقيقت نادرست و شايد روي آوردن
به توليد نان صنعتي خود شاهدي بر اين مدعا باشد اما يكي از پررنگ ترين
عوامل دورريزنان، فرهنگ استفاده نادرست از اين بركت الهي در سفرههاي
ايراني است.
خانوادهها ميتوانند با بررسي ميزان نان مورد نياز خود
سعي در تهيه نان تازه بكنند، چرا كه مصرف نان غير تازه احتمال دور ريز را
بيشتر ميكند. چنانچه امكان تهيه نان تازه براي هر وعده مصرف فراهم نباشد
بايد با بهكارگيري شيوههاي نگهداري نان، احتمال دور ريز در وعدههاي
بعدي را به حداقل رساند. فراتر از تمامي اين موارد متاسفانه در بسياري از
خانوادهها جدا كردن دور نان و مصرف وسط آن به صورت عادت درآمده كه اين
عمل بسيار ناپسند به طور گسترده در جامعه ما خودنمايي ميكند. درمان اين
مشكل جز در اصلاح رفتار و آموزش از طريق خانواده امكان پذير نميباشد.
مصرف
صحيح آب: همه ما از كودكي با اين جمله كه «آب مايه حيات است» آشنا هستيم و
از سوي ديگر هم به خوبي ميدانيم كه كشورمان جزء كشورهاي كمآب دنيا محسوب
ميشود، با اين همه، اسراف و زيادهروي برخي در استفاده از اين موهبت الهي
موجب شگفتي است. آنچه كه خانوادهها بايد از كودكي به فرزندان خود
بياموزند، مصرف صحيح آب است. بازگذاشتن شير آب هنگام شستن دست و رو و يا
هنگام مسواك زدن، استفاده از آب آشاميدني جهت شستشوي اتومبيل، حمامهاي
طولاني مدت و در بسياري از موارد غير ضروري و... همگي مثالهايي از عادات
نادرست ما ايرانيان در مصرف آب است.
در پايان ذكر اين نكته حائز اهميت
است كه آموزش از دو طريق مستقيم و غير مستقيم صورت ميپذيرد. نبايد با
خواندن اين سطور، اين تصور پديد آيد كه تمامي موارد فوق لزوما بايد از
طريق آموزش مستقيم به فرزندان صورت بگيرد، اي بسا رفتارهاي صحيح ما اثر
عميقتري در رفتار فرزندانمان ايجاد كند. پس بياييد با اصلاح رفتارهاي
مسرفانه خود، نسلي پرورش دهيم كه مصرف صحيح را نه تنها هدف بلكه وظيفه خود
بداند.
روزنامه رسالت

