شی گرایی و دینامیکی درمورد زبان js
در درس قبل آموختیم زبان js با صفحات وب چه ارتباطی دارد و دانستیم که برنامه های زبان js در میان tag های زبان html قرار میگیرد . اما حال بهتر است چگونگی ارتباط js با صفحات وب را بررسی کنیم .
هر چیزی که شما در صفحه وب می بینید (و گاهی بعضی چیزهایی که نمی بینید ) و در تعریف کلی هر چیزی که صفحه وب را تشکیل می دهد , مثل دکمه ها ( button ) , فرم ها , عکس ها و هزاران چیز دیگر در صفحه وب , شی نام دارند . این اشیاء راه ارتباط js با صفحات وب هستند و در واقع وظیفه اصلی js کنترل این اشیاست . خاصیت شی گرایی (object-oriented) در js باعث شده که بتواند با بیشتر اشیاء در صفحات وب ارتباط برقرار کند .
یک مثال ساده این مفهوم را آشکارتر می کند . اگر ما دنیای واقعی خود را در نظر بگیریم می توانیم میز ها , کتاب ها , سگ ها , گربه ها , انسان ها و همه و همه را شی بنامیم . در صفحات وب نیز شی به همین معناست البته با این تفاوت که در صفحات وب بعضی از اشیاء قابل مشاهده نیستند . در صفحات وب هر شی دارای خصوصیات و مشخصه های خاص خودش است که در زمان بررسی هر شی به ان اشاره خواهم کرد .
همانطور که گفتم این اشیاء بسیار زیادند . برای راحتی استفاده از آنها , گروه ها و زیر دسته هایی در نظر می گیریم و این اشیاء را در این گروه ها طبقه بندی می کنیم .
زبان html به تنهایی نمی تواند با اعمالی که کاربر در درون صفحه وب انجام می دهد ارتباط برقرار کند . و علاوه بر آن توانایی ایجاد جلوه های ویژه که باعث جذابیت صفحه وب می شود را ندارد . و چون کاربر نمی تواند به وقایع (event ) و اشیاء صفحه پاسخ دهد , حالتی کسل کننده برای او ایجاد می شود . زبان js به خوبی این کمبود در صفحات وب را رفع می کند و به صفحات حالت فعال می دهد . در واقع js این ویژگی را به وسیله خصلت شی گرایی اش کسب کرده است .
مثلا وقتی شما اطلاعات نادرست به یک فرم در صفحه وب می دهید , js با پیغامی می تواند به شما اطلاع دهد . به صورت ساده تر می توان گفت js نوعی امکان انتخاب به کاربر و امکان پاسخ مناسب از طرف خود را می دهد .

 

در برنامه نویسی تحت وب به چند دسته از فناوری های برنامه سازی  برای خلق یک نرم افزار  کامل تحت وب نیاز است.  دو مورد از آن را که پیش از این مطالعه کردیم یکی html برای نمایش قالب اصلی  اطلاعات و  زبانی  به عنوان پایه برنامه سازی در وب است و دیگر xml به عنوان یک فناوری کارا برای توصیف داده ها. برخلاف xml و html که زبان های نشانه گذاری و توصیفی بودند و زبان برنامه نویسی نیستند، زبان هایی هستند که برای برنامه نویسی تحت وب طراحی شده اند و تمام یا اکثر خصوصیات یک زبان برنامه نویسی را دارند. می دانیم  که در وب و دنیای اینترنت سیستم ها به   2  دسته کلی تقسیم می شوند  ؛  سرویس دهنده ها و سرویس گیرنده ها (کاربران) . سرویس دهنده ها، سیستم هایی هستند که سایت ها و داده های مربوط در آنها قرار می گیرند و کاربران می توانند با اتصال به سرویس دهنده ها، داده یا مطلب مورد نظر خود را از آن درخواست کرده و تحویل بگیرند . به طور کلی هر  عملی که بخواهد در دنیای  رایانه انجام شود  باید به وسیله یک سیستم پردازش شود. در دنیای وب این پردازش ها به 2 بخش تقسیم می شوند.

 

تقریبا همه ما شرکت بزرگ sun microsystems را به خاطر 2 محصول مشهور و توانمندش یعنی زبان برنامه نویسی جاوا (java) و سیستم عامل سولاریس (solaris) بخوبی می شناسیم. زبان جاوا زبانی بسیار قدرتمند است که پروژه طراحی آن از سال 1991 آغاز و در سال 1995 به طور رسمی به دنیای رایانه عرضه شد. با این که این زبان از جمله زبان های قدیمی به شمار می رود، اما نسبت به زبان هایی چون بیسیک و++ c جدیدتر است. پروژه تحقیقاتی این زبان green نام داشت. نویسنده اصلی آن شخصی به نام james gosling بود که ابتدا این زبان را oak نامید که در لغت به معنای بلوط است، اما به دلیل برخی مشکلات، از فهرستی از نام های تصادفی، جاوا برای این زبان برگزیده شد. این پروژه در شرف لغو شدن بود؛ اما با افزایش توانایی های آن بالاخره به طور رسمی به دنیا معرفی شد. نگاه کلی جاوا زبانی شیءگرا و شبیه زبان++ c است. زیرا در ابتدای طراحی آن، هدف آن بود که زبانی شبیه++ c با قابلیت های متفاوت عرضه شود. این زبان مدل شیء گرایی آسان تری داشته و از این جنبه فراگیری آن از++ c ساده تر، اما قابلیت های سطح پایین و نزدیک به زبان سخت افزار در آن کمتر است. در بسیاری از زبان های برنامه نویسی، مدیریت حافظه به عهده برنامه نویس است، اما یکی از قابلیت های اصلی جاوا آن است که مدیریت حافظه در آن به صورت خودکار انجام می شود. یکی از بزرگ ترین خصوصیات زبان جاوا آن است که با وجود کامپایلری بودن، وابسته به سیستم عامل خاصی نیست و قابلیت اجرا روی هر رایانه با هر سیستم عاملی را دارد. در واقع کامپایلر جاوا، کدهای برنامه را مستقیما به زبان ماشین حقیقی تبدیل نمی کند، بلکه آن را به یک زبان میانی تبدیل می کند که در واقع زبان یک ماشین مجازی به نام (java virtual machine)jvm است . این ماشین مجازی روی هر رایانه با هر سیستم عاملی که نصب باشد، قابلیت اجرای برنامه های جاوا را خواهد داشت. جاوا برای نوشتن انواع برنامه ها مناسب بوده و ضریب اطمینان عملکرد برنامه های نوشته شده با آن بسیار بالاست. می توان از جاوا به عنوان یک زبان مطرح دنیا نام برد که هم می توان با آن نرم افزارهای کاربردی معمولی در مقیاس کوچک نوشت، هم پروژه های بزرگ و سنگین سازمانی انجام داد، هم از توانایی آن در برنامه های تحت وب بهره گرفت و هم از آن برای نوشتن برنامه برای سطح وسیعی از دستگاه ها و تجهیزات همراه از قبیل تلفن های همراه، pockatpc و... استفاده کرد. اپلت اپلت (applet) به یک بخش نرم افزاری گفته می شود که می تواند در متن برنامه دیگر قرار گرفته و اجرا شود applet .