اهل بيت عليهم السّلام در كربلا
راوى مى ‏گويد: هنگامى كه اهل بيت و بستگان امام حسين عليه السّلام از شام به سوى مدينه رهسپار شدند، در مسير راه به سرزمين عراق رسيدند، به راهنماى كاروان گفتند: ما را از راه كربلا حركت بده، (او آنها را از راه كربلا حركت داد) وقتى كه به قتلگاه رسيدند،

و قال على بن الحسين عليهما السّلام: اعظم النّاس قدرا من لم يبال الدّنيا في يد من كانت.

سوره كوثر

مكّى است از نظر ابن عبّاس و كلبى و از نظر عكرمه و ضحاك مدنى است و آن باتفاق سه آيه است.

فضيلت آن:

در حديث ابى بن كعب است كسى كه آن را بخواند خداوند او را از نهرهاى بهشت سيراب، و باو عطا فرمايد از پاداش بعدد هر قربانى كه بندگان آن را در روز عيد قربانى نموده و هر قربانى كه اهل كتاب و مشركين مينمايند.

ابو بصير از حضرت ابى عبد اللَّه صادق عليه السلام روايت نموده كه فرمود: كسى كه انا اعطيناك الكوثر را در نمازهاى واجبى و مستحبى بخواند خدا او را در روز قيامت از كوثر سقايت فرمايد. و جايگاهش در نزد محمد صلّى اللَّه عليه و آله خواهد بود.

توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل:

خداوند در سوره أ رأيت مذمّت كرده تاركين نماز و مانعين زكات را و در اين سوره ياد كرد كه ايشان آن كار را كرده و پيغمبر را تكذيب كردند، پس خداوند باو خير كثير داده و او را فرمان نماز داده و فرمود:

عليه السلام

مجلس يزيد، و گريه همه حاضران‏

سپس اسيران آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه از كنيزان و زنان و بازماندگان حسين عليه السّلام بودند و آنان را در رديف همه به ريسمان بسته بودند وارد مجلس يزيد نمودند، وقتى كه آنها در آن وضع در برابر يزيد قرار دادند، امام سجّاد عليه السّلام رو به يزيد كرد و گفت:

خطبه امام سجّاد عليه السّلام در كوفه‏

سپس امام سجّاد عليه السّلام با دست اشاره به مردم كرد ساكت شويد، همه ساكت شدند، آنگاه برخاست و ايستاد و پس از حمد و ثناى الهى و درود بر محمّد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و سلم چنين فرمود:

ايّها النّاس من عرفنى فقد عرفنى، و من لم يعرفنى فأنا اعرّفه‏