سراسر آیات سوره آل عمران مدنی است، و به اتفاق آراء دارای دویست (200) آیه می باشد.
یكی از مشخصات بارز این سوره- كه در قریب به پنجاه آیه( یعنی ایه 121 تا 165) جلب نظر می كند- عبارت است از:
توصیف غزوه احد، و ثبت و ضبط رویدادهای مربوط به آن، و ارائه درسها وعبرتها در لابلای آن.
به
دنبال توصیف از غزوه احد، بیان و گزارشی راجع به فضیلت شهادت و منزلت
شهداء در پیشگاه پروردگار- طی آیاتی – جلب نظر می كند، و قضیه و داستانی
از غزوه " حمراء الاسد" و دعوت مردم به صبر و ثبات و پایداری نیز ضمن
آیاتی از این سوره مطرح شده است.
در پایان سوره تصویر و تابلوی جالبی از دعاء مومنین و استجابت این دعا از سوی پروردگار جهان ترسیم گردیده است.
1- وجه تسمیه سوره های قرآن كریم
در سوره مورد بحث ، از عمران طی دو آیه- كه در كنار هم قرار گرفته اند- یاد شده است بدینصورت:
"
اِنَّ اللهَ اصطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ اِِبراهیمَ وَ آلَ عِمرانَ
عَلَی العالَمینَ. ذُرِیةً بَعضُها مِن بَعضٍ وَ اللهُ سَمیعٌ عَلیمٌ .
اِذ قالَتِ امرَأةُ عِمرانَ رَبِّ اِنّی نَذَرتُ لَكَ ما فی بَطنی
مُحَرَّراً فَتَقَبَّل مِنی اِنَّكَ اَنتَ السَّمیعُ العَلیمُ( آل
عمران:33، 35)
خداوند، آدم ابوالبشر و نوح و آل ابراهیم و آل عمران
را بر جهانیان برتری داد، خاندان و دودمانی كه برخی از برخی دیگر نشأت
گرفته و با هم دارای پیوند و ارتباط بودند، و خداوند، شنوای دانا است.
آنگاه كه همسرعمران اظهار كرد: پروردگارا آنچه در شكم و رحم دارم نذر تو
كرده ام كه به عنوان خدمتگزار خانه تو انجام وظیفه كند، پس این نذر را از
من بپذیر كه تو شنوای دانائی.
عمران كیست؟
گروهی از
مفسران برآنند: آل عمران – كه این سوره بدان نامبردار است- عنوان " عمران"
در آن عبارت از عمران، پدر موسی می باشد؛ لكن بهتر آن است بگوئیم: وی،
عمران، پدر مریم( سلام الله علیها) است؛ و طبق گفته رُوات و مورخین میان
عمران، فاصله زمانی دور و درازی وجود دارد.
وقتی نامهای سوره های قرآن
كریم را.......