نامگذاری سال 1390 به عنوان سال «جهاد اقتصادی» برای نشان دادن مسیر و نوع جهتگیری برای مردم، دولت، مجلس و همه اركان مؤثر كشور است.
باید دقت كنیم كه تعبیر جهاد در فرمایشات حضرت آقا یك بار معنایی عمیقی دارد و با بهرهگیری از این تعبیر باید مجاهدت كرد و مجاهدگونه در عرصههای اقتصادی عمل نمود. خودِ من با شنیدن تعبیر « جهاد اقتصادی »، فضای هشت سال دفاع مقدس و مجاهدت بسیجیان سلحشور در جبههها در ذهنم زنده شد. اینكه در آن روزهای سخت، با فرمان امام راحل(ره) همه توانمان برای مقابله با دشمنان اسلام و ایران بسیج میشد، اكنون نیز این فرمانِ صادرشده در سال 1390، برای مردم همان فرمان امام(ره) در زمان جنگ است و باید همه توان و ظرفیتها بسیج شوند تا با موفقیت در عرصه جهاد اقتصادی به مرحله شكوفایی و پیشرفت مدنظر معظمله برسیم.
چون وقتی مسیر حركت و جهتگیری را رهبر انقلاب مشخص كردند، باید از همه ظرفیتهای كشور استفاده شود، تا امسال إنشاءالله با مجاهدت واقعی و در سایه جهاد اقتصادی به موفقیتهای بزرگ دست پیدا كنیم.
اگر امسال بتوانیم طبق رهنمود رهبر انقلاب حركت كنیم و موارد مورد نظر ایشان را در كشور محقق كنیم. نظام در پیشانی دنیا خواهد درخشید و الگویی موفق برای سایر كشورهای جهان خواهیم شد.
الگویی موفق در پیشانی دنیا
البته همچنان نباید شعار سال گذشته، «همت مضاعف، كار مضاعف» را فراموش كنیم. چنانچه امسال حتی میبایست همت و كار مضاعف نمود بیشتری در كار ما بروز داشته باشد، زیرا «جهاد اقتصادی» میدانی بسیار فراختر و وسیعتری را برای كار و تلاش و برنامهریزی میطلبد. در حوزههای اقتصادی به دلیل تأثیر مستقیمی كه بر سایر حوزههای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دارد، اگر ما بتوانیم به رشد و شكوفایی و پیشرفت مد نظر برسیم، در حل بسیاری از مشكلات عمومی كشور هم موفق خواهیم شد.
این نامگذاری از سوی دیگر نشانگر این مسئله است كه نظام جمهوری اسلامی اكنون به یك سطحی از اقتدار و عزت در عرصههای مختلف رسیده است، اما مشكلات جاری بیشتر حول مسائل اقتصادی است و مسائلی همچون اشتغال جوانان، مسكن و سایر موارد مشابه، كه اگر امسال بتوانیم طبق رهنمود رهبر انقلاب حركت كنیم و موارد مورد نظر ایشان را در كشور محقق كنیم. نظام در پیشانی دنیا خواهد درخشید و الگویی موفق برای سایر كشورهای جهان خواهیم شد.
منبع:خامنه ای دات آی آر
پیکر کارگر بسیجی و سردار کار؛ شهید عبدالحسین برونسی بعد از ۲۷ سال به وطن برگشت
خامنه ای “این عمار” گفت، “سردار هور” آمد و گفت “جهاد اقتصادی”، “اوس عبدالحسین برونسی”… که باز هم آستین همت بالا زد و غیرت کرد و بعد از ۲۷ سال برگشت با پیکری بی سر، تا بگوید؛ “لبیک یا خامنه ای”. آمد تا برای ولی فقیه کار کند. کارگری کند. بنایی کند. آمد تا در دوران غیبت، باز هم اطاعت محض از ولی فقیه داشته باشد. آمد تا بگوید؛ “به روی چشم، ای نایب امام زمان”. آمد تا به رهبر انقلاب بگوید؛ “کدام کار در گوشه مملکت بر زمین مانده، کدام جاده باید کشیده شود، من هستم”. آمد تا بگوید؛ “ای ولی امر! روی من هم می توانی حساب کنی”. آمد تا بگوید؛ “من از سفر استانی بهشت برگشته ام، دوست دارم به جای این لباس خاکی، لباس کارگری بپوشم”. آمد تا بگوید؛ “خامنه ای! این درست که سر در بدن ندارم، اما دست های من هنوز هم پینه خدمت بسته و جلد کار است”. اصلا خوب شد که “سردار کار” سر در بدن ندارد و خیلی چیزها را نمی بیند؛ خیلی چیزها را. چین و چروک روی پیشانی اش حالا شاید بخشی از “خاک های نرم کوشک” شده باشد. پلاکش را که دیدم “سیاسی” نبود. “دیپلماسی” نبود. ساده بود. آنقدر بی تکلف که گویی آماده است برای کار. “DNA” ی روحش از “گروه خدمت” بود. خامنه ای را از همان دوران مشهد می شناخت. خامنه ای هم او را می شناسد و می داند که این مرد، برای “جهاد اقتصادی” حکم یک “مجاهد اقتصادی” دارد. نمی دانم از این شهید در سنگر جنگ، چند قطره خون تقدیم اسلام شد، اما می دانم که مقدس تر از خون سرخ و مطهرش، قطرات عرقی بود که می ریخت روی پیشانی اش، تا با افتخار، “کارگر انقلاب اسلامی” باشد. کارگر شهید که زمان جنگ به مقام فرماندهی هم رسیده بود، “سردار کار” بود، اما همیشه دوست داشت او را “اوس عبدالحسین” صدا کنند. حتی “دجله” هم برای “بنّای شهید”، “حجله کار” بود… و اینک در سال “جهاد اقتصادی” و در هفته “بسیج کارگری” همان خدایی که خرمشهر را آزاد کرد، به جای هر شهید دیگری، “شهید برونسی” را با پیکر بی سر، به ما برگرداند تا به ما بگوید؛ “سر باید داد در راه امر ولی فقیه”. سر باید داد. من رجعت پیکر پاک و بی سر شهید اوس عبدالحسین برونسی را سخن گفتن آشکار خدا می دانم با همه ما. از این واضح تر آیا می شود خدا با ما سخن بگوید؟! پیکر بی سر “سردار کار” مختصرترین و مفیدترین پیامی بود که خدا در سال “جهاد اقتصادی” به همه ما داد، تا مبادا شعار خودمان را که می گفتیم “شهیدان زنده اند، الله اکبر” فراموش کنیم. تا خیال نکنیم که به همین راحتی ها می شود “سرباز ولایت فقیه” شد. از سر باید گذشت؛ مثل “حسین” و مثل “عبدالحسین”. رجعت این شهید حکومتی، این کارگر، این بنا، این “مجاهد اقتصادی” و این “سردار همت و کار مضاعف” که از فرط علاقه رهبر به ایشان، می توان “عشق آقا” خطابش کرد، به روشنی نشان می دهد که “جهاد اقتصادی” یک “حکم حکومتی” است؛ حکمی که بعد از ۲۷ سال از شرق دجله، باعث رجعت لاله ای بی سر می شود… پس خوش آمدی ای شهید! تبریک می گوییم به شما، ای نایب بر حق امام زمان، رجعت “سردار کار” را. تا شهدا زنده اند، امر شما و حکم شما بر زمین نمی ماند. این وسط ما چه کاره ایم؟! تا “مجاهد اقتصادی” سرباز شما برای “جهاد اقتصادی” است، ما چه کاره ایم؟! ما باشیم و نباشیم، اولین مدافعان راستین، کوشا و پرتلاش ولایت فقیه، “شهدا” هستند. مگر شهدا مرده اند که “این عمار” را نشنوند و مگر از اینجا تا “آن سوی هستی” چقدر فاصله است، که “اوس عبدالحسین” حکم حکومتی “جهاد اقتصادی” را نشنود؟!… پس خوش آمدی ای شهید! در این سال، وطن شدید به تن بی سر تو نیاز داشت عبدالحسین! تو که همیشه بالا بود آستین لباس ات برای کار. تو که در مشهد، عاشق و مرید و پای منبر “خامنه ای جوان” بودی. تو که در جبهه، دلت پر می زد، برای وقتی که “رئیس جمهور مکتبی؛ خامنه ای” به جنوب می آید، از نزدیک ببینی اش. تو که هنوز هم مثل گذشته دوست داری “آقا” را. تو که آمده ای… و بی سر آمده ای، تا به ما در “فاطمیه روزگار” یاد دهی که چگونه باید از ولایت فقیه اطاعت کرد. تو که خامنه ای، زیاد دوستت دارد؛ خوش آمدی! تو سخن خدا هستی با ما. تو ای شهید! تجسم وصیت نامه شهدایی که؛ نگذارید ولی فقیه تنها بماند. خدا دارد به وسیله تو با ما سخن می گوید؛ کاش خوب گوش کنیم. کاش خوب ببینیم و کاش خوب کار کنیم که با وجود حجتی چون “اوس عبدالحسین برونسی”، شانه خالی کردن از زیر بار خدمت، یعنی شانه خالی کردن از زیر بار شهادت… و یعنی شانه خالی کردن از زیر تابوت شهیدی که “مجاهد اقتصادی” است و پسوند نامش به جای “مهندس” و “دکتر”، هیچ نیست الا نماد کار. ای شهید! ای شهید اهل کار و مجاهده و بنّایی! ای فرمانده یگان خدمت! می شود وقتی که داری، تمام شهر را، بلکه تمام دولت و مجلس و دستگاه قضا را، روی شانه های بهشتی ات، مشایعت می کنی، لطف کنی و برای ما فاتحه ای بخوانی؟! لابد آنکه در “تابوت” خفته است و بوی “باروت روزمرگی” می دهد، ماییم… که تو آمده ای مشایعت کنی ما را به وادی “جهاد اقتصادی” تا درست و بی مزد و منت، به ملت، به ولایت، به خون شهدا، خدمت کنیم.
منبع:قطعه26
اقتصاد > اقتصادملی - آرش کارآزما:
تعیین عنوان « جهاد اقتصادی» برای سالجاری توسط رهبرمعظمانقلاب، در واقع گویای رویکرد و راهبرد نظام اسلامی در سال پیش رو است.
از سوی دیگر با توجه به موضوع نامگذاری 2سال گذشته و نیز با در نظرگرفتن سند چشمانداز بیستساله کشور بهعنوان یکی از مهمترین سندهای بالادستی نظام که در آنجا نیز برنامههای اقتصادی از جایگاه ویژهای برخوردارند، این نکته مشخص میشود که از نظر مقاممعظمرهبری جهت اصلی حرکت نظام باید به سوی شکوفایی اقتصادی باشد؛ آن هم نه تلاش و همت صرف بلکه تلاشی جهادگونه.
از نگاه رهبری، رسیدن به قلههای پیشرفت و تکنولوژی جز از طریق تلاش جهادگونه میسر نیست، بر این اساس هرگونه حرکت و صرف انرژی در مسیری جز مسیر اصلی و ورود به خطوط انحرافی که ممکن است موجب اتلاف وقت و سرمایههای ملت شود در پیشگاه ملت مذموم و غیرقابل پذیرش خواهد بود.
دوبال شکوفایی اقتصادی
تحقق اهداف اقتصادی نظام بیشک نیاز به همدلی و همکاری مجلس و دولت بهعنوان 2 بال اصلی نظام در این مسیر دارد و این هر دو باید در سالی که اکنون نخستین ماه آن نیز رو به پایان است، تمام هم و توان خود را صرف فراهم کردن بسترهای لازم و برداشتن گامهای اساسی در جهت نیل به این هدف مقدس (مستتر در کلمه جهاد) کنند.
هرچند در این عرصه نمیتوان دستگاه خاصی را به تنهایی مسئول و متصدی انجام امور مربوط به جهاد اقتصادی دانست و هر راهی جز تقسیم وظایف و تشریک مساعی میان همه سازمانهای ذیربط پیشاپیش محکوم به شکست خواهد بود، اما بدون تردید در این میان وظایف مجلس و دولت به لحاظ جایگاهی که در مناسبات عمومی کشور دارند دارای اهمیت بسزایی است.
در این بین مجلس بهعنوان نهاد قانونگذاری کشور که میتواند از طریق طرحها و لوایح همسو با جهاد اقتصادی با تصویب آنها تأثیرگذار باشد، امکان تعریف بسترها و افقهای لازم جهت تحقق مطالبات رهبری درخصوص جهاد اقتصادی را در اختیار خواهد داشت.
در مقابل نقش نرم افزاری مجلس، دولت اما بهعنوان متصدی اجرای سیاستهای نظام، مسئولیت حسن انجام وظایف محوله در راستای دستیابی به اهداف مورد نظر را بر عهده دارد.
«وحدت» کلمه راهبردی
رهبر معظم انقلاب در نخستین سخنرانیشان در سال 90 در تشریح الزامات جهاد اقتصادی بیش از هرچیزی بر لزوم وحدت میان مسئولین تأکید فرمودند که این خود گویای اهمیت و تأثیر وحدت مسئولان در مسیر این حرکت عظیم اقتصادی است.ایشان در همین رابطه تأکید کردند: «انجام جهاد اقتصادی نیازمند روحیه جهادی، استحکام معنویت و تدین در جامعه بهویژه در میان جوانان، پرهیز از مسائل حاشیهای و حاشیهسازیها در کشور و حفظ اتحاد و انسجام ملی در میان مردم، مردم و مسئولان و در میان مسئولان است.»
از این منظر پرداختن بیمورد به حواشی و اختلافات طبیعی و اصلی نمودن مسائل فرعی از سوی هر شخص یا گروهی که صورت بگیرد قابل توجیه نیست.
پرهیز از برخورد شعاری
با تدقیق در فرمایشات رهبری درباب جهاد اقتصادی که در نخستین روز نوروز 1390 در جمع زائران رضوی بیان شد، درخواهیم یافت که ایشان امسال بیش از سالهای گذشته ابعاد موضوع نامگذاری سال را شکافتند. این موضوع مبین نارضایتی ایشان از برخی برخوردهای نامناسبی است که در سالهای گذشته در این باب صورت گرفته است. ازجمله اقداماتی که رهبری به صراحت آن را بیفایده و انحرافی میدانند برخورد شعاری با موضوعات اسم سال است.«در برخی مواقع نامگذاریها و شعارهای سال بهصورت انبوه و با هزینه زیاد در تهران و شهرهای دیگر روی تابلوها و در خیابانها نصب میشوند درحالیکه این کار بیفایده و دارای اشکال و خلاف هدف اصلی از نامگذاری هرسال است». ایشان تأکید فرمودند: «هدف از نامگذاری برای هرسال انجام اقدامات عملی است، و نه نصب آن شعار و یا عکسهای مربوط به آن روی تابلوها». در همین راستا اقداماتی مانند مصاحبههای صداوسیما با مردم کوچه و بازار و طرح سؤالات اختصاصی از آنان در کسوت کارشناس و یا چاپ چندصد مقاله و چند کتاب در باره موضوع جهاداقتصادی آن هم در نخستین روزهای سال90 و یا حتی همین مقاله ( اگر نتواند کمکی در راستای هموار شدن مسیر حرکت در جهت تحقق اهداف جهاد اقتصادی بکند) بیفایده و انحراف از مسیر اصلی محسوب میشود.
موانع فرهنگی
جهاد در ادبیات رهبری به تبع معنای فقهی جهاد، به معنای تلاش بیوقفه همراه با مبارزه و خطرپذیری- البته در حد معقول- است. ایشان در باب جهاد میفرمایند: « معیار جهاد شمشیر و میدان جنگ نیست. معیار جهاد همان چیزی است که امروز در زبان فارسی ما در کلمه مبارزه وجود دارد. فلانی آدم مبارزی است. فلانی آدم مبارزی نیست. در مبارزه دو چیز حتماً لازم است؛ یکی اینکه در آن جد و جهد و تحرکی باشد. انسان در رختخواب یا در پستوی خانه که نمیتواند مبارزه کند، در مبارزه باید جد و جهدی وجود داشته باشد. دوم اینکه در مقابلش دشمنی باشد و مبارزه در آنجا که دشمن نیست معنا ندارد».
بنابراین در راه جهاد اقتصادی حتما دشمنان و موانعی وجود دارند که باید از سر راه برداشته شوند. جدای از دشمنان بیرونی که قطعا تمام تلاش خود را در جهت متوقف ساختن و یا حداقل کند کردن حرکت پرشتاب جمهوری اسلامی بهسوی قلههای پیشرفت و افتخار به کار خواهند بست - و صد البته که هرچه دشمنی آنان بیشتر شود اراده و تلاش ملت ایران فزونی مییابد- دشمنان دیگری نیز وجود خواهند داشت که غفلت از آنان اشتباهی نابخشودنی خواهد بود. بزرگترین این موانع که شاید کمتر مورد توجه عموم قرار گرفته باشد، موانع فرهنگی موجود است. موانع فرهنگیای مانند تنبلی، اسراف، بیانگیزگی، ناامیدی و... که طی بیش از 100سال بر ملت ایران تحمیل شده و اکنون باید به سرعت جامعه از حیث وجود آنان پاکسازی شود. از این حیث میتوان موانع فرهنگی را به دشمنان نامرئی تشبیه کرد که بلاشک مبارزه با آنان بسیار دشوارتر از دشمنان خارجی است. شاید به همین دلیل باشد که رهبر حکیم انقلاب اسامی«اصلاح الگوی مصرف» و «همت مضاعف، کارمضاعف» که هر دو ریشه در مسائل فرهنگی دارند را پیش از این برای سالهای گذشته نامگذاری کردند.
سیاسیکاری ممنوع
در سال گذشته که از سوی مقام معظم رهبری بهعنوان سال «تلاش مضاعف، همتمضاعف» نامگذاری شده بود شاهد بودیم که بهرغم کوششهایی که صورت گرفت و اتفاقا دستاوردهای بزرگی چون اجرای قانون هدفمندی یارانهها را در پی داشت، متأسفانه عوامل بازدارندهای مانند تعطیلیهایی که در پی آلودگی شدید هوای پایتخت رخ داد، اندکی از توان و تلاشهای صورت گرفته کاست. اگر آلودگی هوا را عاملی غیرقابل پیشبینی فرض کنیم- هرچند بسیاری از کارشناسان نظری غیراز این دارند- برخی اتفاقات کاملا مشخص وجود دارند که درصورت بیتوجهی میتوانند مانعی در برابر حرکت پرشتاب به سوی اهداف پیشبینی شده در سال جهاد اقتصادی محسوب شوند.سیاسیکاری و دامن زدن به حواشی و درگیریهای حزبی و خطی ازجمله مواردی هستند که درصورت پرداختن بیشازحد به آنان، چه از جانب دولت باشد و چه از جانب مجلس و مردم، کشور را از رسیدن به اهداف پیشبینیشده بازخواهند داشت.
امسال نهمین دوره انتخابات مجلس در پیش است و از اینرو باید به مجلس و دولت نهیب زد که مبادا مسائل انتخاباتی و سیاسی آنان را از اهمیت جهاد اقتصادی غافل کند و وقت و انرژی نمایندگان و مسئولان را بیش از حد لازم بهخود مشغول سازد،
چرا که درنگ در عرصه جهاد - چه جبهههای نظامی و چه جبهههای علمی و اقتصادی- غیرقابل بخشش خواهد بود؛ پس مواظب باشیم زمان از دست نرود!
منبع:همشهری آنلاین
نامگذاری سال 1390 بیانگر عزم جدی رهبر انقلاب برای طراحی الگوی اسلامی-ایرانی در دهه پیشرفت و عدالت است. اما همانطور كه ایشان در سخنرانی روز اول فروردین در شهر مشهد اشاره كردند، نباید نامگذاری هر سال به اسبابی برای تبلیغات روزافزون و بهكارگیری كلمات پرطمطراق و شعارسازی مضاعف تبدیل شود. چراكه این نوع برخورد میتواند بر ضد این حركت تبدیل شود و از اثرگذاری آن بكاهد. از مسئولان امر و دستگاههای متولی انتظار میرود تا عمق معانی نهفته در این جهتگیری هوشمندانه را درك كنند و برای اجراییسازی آن برنامهریزی كنند و با طراحی شاخصهای راهبردی و كمّی، امكان ارزیابی و نقد برنامههای اجرایی را فراهم سازند.
جهاد اقتصادی صرفاً به مفهوم پیشرفت اقتصادی و حركت رو به رشد متغیرهای كمی اقتصادی نیست، اگرچه نفس این نوع پیشرفت امری ممدوح و قابل تقدیر است. جهاد اقتصادی در چارچوب انگاره حركت جهادی و براساس فهم دقیق مفاهیم اقتصاد اسلامی قابل تبیین و تفسیر است. اقتصاد اسلامی بهطور موازی و هماهنگ، پیشرفت اقتصادی را همراه با رشد معنویت و توسعه مكارم اخلاقی تعریف كرده است و برای اجرای دقیق آن برنامهریزی میكند.
اهمیت معنویت و اخلاق در شاخصسازی اقتصادی
سادهاندیشی است كه برخی صرفاً در میان آمارها و دادههای اقتصادی غرق شدهاند و حركتهای این آمارها را شرح و بسط میدهند، اما برای رشد مكارم اخلاقی و معنویت شاخصسازی نكردهاند و همچنان خلأ این محور اصلی اقتصاد اسلامی نادیده گرفته شده است. به عنوان مثال ستاندههای اجرای نهاد زكات در جامعه، صرفاً آثار توزیعی و عدالتگستری آن نیست بلكه مهمتر از این متغیرها، تحقق تزكیه و رضایت خدا و رسول او است كه به صلواتالرسول منتهی میشود. بنابراین در حركتهای مبتنی بر اقتصاد اسلامی علاوهبر رشد شاخصهای اقتصادی، سرمایههای معنوی اجتماعی نیز تكاثر مییابد.
جهاد اقتصادی زمانی در مسیر صحیح خود قرار میگیرد كه عملكرد نهادهای اقتصادی از انباشت ثروت در دست عدهای محدود جلوگیری كند و دسترسی امكانات تولید و رشد اقتصادی را برای همه میسر سازد و درآمدها و برخورداریها را براساس سعی و تلاش هر یك از عوامل تولید ارزشگذاری كند. همین امر اگر محور حركت جهادی در اقتصاد قرار گیرد، میتوان برای آن شاخصسازی كمی و معیارهای ارزیابی تعریف كرد.
پرهیز از سخنان شعارگونه
برخی از معیارهای مهم در این خصوص عبارتند از:
1. حق برخورداری برابر از فرصتها و امكانات تولیدی جامعه
2. تناسب پاداش، درآمد و برخوردای با سعی، تلاش و اثرگذاری هر یك از عوامل تولید
3. محاسبه اثربخشی فعالیت اقتصادی براساس میزان تحقق عمران و آبادانی در اقتصاد؛ چنانچه این معیارها به عنوان مبنا مورد قبول واقع شود، نظام ممیزی مناسبی برای ارزیابی عملكرد نهادهای اقتصادی كشور قابل تعریف خواهد بود. برای مثال باید بررسی نمود كه براساس این مبانی اندازه مناسب بخش پولی در رابطه با بخش حقیقی اقتصاد چگونه خواهد بود؟ آیا قیمتهای شكلگرفته در قیمت پولی با بخش حقیقی اقتصاد تناسب دارد یا برعكس موجب انحراف قیمتها در بخش حقیقی اقتصاد میشود؟ به همین ترتیب باید بررسی نمود كه نظام اداره كشور تا چه حد از این مبانی تأثیر میپذیرد؟ آیا عملكرد تكتك كارگزاران نظام اسلامی با این معیارها هماهنگی دارد؟ و آنان به تناسب استحقاق و درآمد توجه دارند یا این ارزشگذاریها برمبنای نظاماتی غیرحقیقی شكل گرفتهاند؟
منظور از ذكر این مثالها این است كه بعد از برنامهریزیهایی كه برای طراحی الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت و عدالت مطرح شده است، از سخنان شعارگونه پرهیز كنیم و چالشها به بیان مفاهیم، معیارها و شاخصها متوجه شود تا در نتیجه آن شاهد رشد و تعالی مناسب نظام اسلامی باشیم.
منبع:خامنه ای دات آی آر
وزیر بازرگانی، فرمان مقام معظم رهبری برای جهاد اقتصادی را آمادهباش برای خیز بزرگ اقتصادی دانست و گفت: تحقق جهاد اقتصادی، نیازمند برداشتن 12 گام موثر است تا زمینه پرواز و جهش بزرگ در اقتصاد ایران فراهم شود.
به گزارش واحد مرکزی خبر مهدی غضنفری افزود: با مبنا قرار دادن دستورات مقام معظم رهبری مبنی بر جهاد اقتصادی، کشور در تمامی شاخصهای اقتصاد کلان و اقتصاد خرد جامعه، نتایج چشمگیرتری را در مقایسه با گذشته کسب خواهد کرد و در مباحثی نظیر جمع درآمد سرانه، کاهش ضریب جینی و فاصله طبقاتی، بهبود رفاه اقتصادی و اجتماعی جایگاه برتری را به دست خواهد آورد.
وزیر بازرگانی افزود: در سایه جهاد اقتصادی، کشور میتواند در افزایش اشتغال و کاهش بیکاری موفقیتهای گستردهتری را به دست آورد و در یک منحنی، مجموعه تلاشها منجر به حصول نتایج بهتری شود.
وی تصریح کرد: به نظر میرسد آنچه که سبب شده مقام معظم رهبری، امسال را به نام سال جهاد اقتصادی بنامند، توفیقات حوزه اقتصادی و اجتماعی و نیز استحکام نظام جمهوری اسلامی ایران در الگوسازی موفق، بوده است. این درحالی است که در سال گذشته، کشور موفقیت حائزاهمیتی را در اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها، افزایش اشتغال و بهبود وضعیت تامین مسکن از جمله مسکن مهر داشته است، ضمن اینکه در حوزههای تجارت، صادرات غیرنفتی و دور زدن تحریمهای ظالمانه نیز توفیقات بسیاری نصیب کشور شده است.
به گفته غضنفری، نگاهی به حوزههای مختلف از جمله پژوهش، صنعت، کشاورزی، پزشکی، نظامی و هوافضا، نشانگر شکلگیری مجموعهای از تحقیقات جدید است که نتایج درخشانی را به بار آورده است، در کنار تمامی این موارد، دولت خدمتگزار، مردمی فداکار، جوانانی فرهیخته و تحصیلکرده و دانشگاههایی پای کار، وجود دارد که به نظر میرسد زمینه برای پرواز و جهش بزرگ فراهم است.
وی تاکید کرد: دستور مقام معظم رهبری برای همگان به منزله تکلیف است تا با کنار هم قرار دادن تمامی اجزای مذکور، کلیت جدیدی ایجاد شود که همانا کلیت جدید اقتصاد اسلامی است که در کشور بوجود خواهد آمد و منجر به رفاه و آبادانی خواهد شد که پایهگذار تمدن جدید اسلامی است و موجب الگوبرداری سایر ملل خواهد شد، مللی که این روزها در منطقه، از دست حکومتهای مستبد و وابسته خسته شده و به دنبال نجات، رهایی، آزادی و الگوی مناسبی میگردند.
وزیر بازرگانی در تشریح گامهای عملی سرعتبخش تحقق جهاد اقتصادی خاطرنشان کرد: تجاری سازی تحقیقات صنعتی و نتایج موفق پژوهشهای علمی، توجه بیش از پیش به توسعه صادرات غیرنفتی و اجرای طرح آمایش تجاری، سرمایهگذاری گسترده در حوزههای مختلف اقتصادی با بکارگیری موثرتر توان تمامی بانکهای تجاری کشور و فعال کردن صندوق توسعه ملی و استفاده از منابع آن برای سرمایهگذاری بیشتر از جمله این گامها هستند.
به گفته این عضو کابینه دهم، تمرکز بیش از پیش به جذب سرمایهگذاران خارجی به ویژه ایرانیان مقیم خارج کشور، تکمیل اجرای اصل 44 قانون اساسی و توسعه بیشتر حضور بخش خصوصی در فعالیتهای تولیدی، اقتصادی و تجاری و نیز خروج دستگاههای دولتی از حوزه کار تصدیگری راهکارهایی است که میتواند ما را به موفقیت در جهاد اقتصادی برساند.
وی، بهبود بیش از گذشته فضای کسب و کار و ایجاد فضای رقابتی و برندهای تولیدی و تجاری برای حضور گستردهتر در بازارهای هدف را از جمله کاتالیزورهای جهاد اقتصادی دانست و تاکید کرد: توجه بیش از پیش به بهبود بهرهوری در حوزههای اقتصادی نیز باید مدنظر قرار گیرد.
غضنفری ادامه داد: قاعدتا این امر مهم نیازمند هماهنگیهای بیشتر در سطح دولت و مجلس شورای اسلامی و تمامی قوا برای حذف گلوگاههای همکاری در سطح ملی است. در این میان به نظر میرسد نامگذاری سال 90 به عنوان سال جهاد اقتصادی دستوری برای تمامی قوا است تا در تلاشی گستردهتر، به سرعت گرفتن طرحهای اقتصادی و سرمایهگذاری همت گمارند.
وی اظهار داشت: بهرحال کشور و دولت دهم در خلال دهه سوم انقلاب اسلامی که دهه پیشرفت و عدالت نام گرفته، قرار دارد و توانسته قواعد حکمرانی خوب و شایسته را به تدریج کسب کرده و هم اکنون دولت دهم، در نقطه ای از شناخت، آگاهی و توانمندی در اجرای طرحهای اقتصادی و اجتماعی قرار گیرد.
وزیر بازرگانی گفت: فرمایشات مقام معظم رهبری مبنی بر جهاد اقتصادی، در واقع ضمن تائید این توانمندی، فرمان پرواز به اوج و فراز بیشتر را دارد و با اجرای دستورات ایشان در مورد جهاد اقتصادی، این اطمینان به وجود آمده است که زودتر از آنچه که پیشبینی شده، ایران به اهداف سند چشمانداز بیست ساله نظام دست یابد و گامهای فراتری برداشته شود.
وی اظهار داشت: دستیابی به این اهداف، با اطاعت از دستورات رهبر فرزانه انقلاب اسلامی و همراهی و همدلی مسئولان، سران قوا و بخش خصوصی دستیافتنی است و البته حمایت همه جانبه و هوشمندانه مردم را نیز طلب میکند.
منبع:همشهری آنلاین
پیام نوروزی و سخنان ولی امر مسلمین جهان در آغاز سال جدید، مورد توجه رسانههای خارجی قرار گرفت.
پیام نوروزی
خبرگزاری «رویترز» با پوشش پیام نوروزی رهبر انقلاب نوشت: «آیتالله علی خامنهای، سال جدید ایرانیان را تبریك گفت و با اشاره به حوادث خاورمیانه ابراز امیدواری كرد كه خداوند شرایط را برای مردم بحرین، یمن و لیبی آسان كند و دشمنان را به عقوبت برساند.»
رویترز به بخشی از سخنان رهبر انقلاب درباره تحریمها بر ضد ایران اشاره و تصریح كرد: «آیتالله خامنهای سال جدید را سال جهاد اقتصادی نامید تا اقدامات دشمنان ایران در زمینه اقتصادی از بین برود.»
برای دیدن متن کامل به ادامه مطلب بروید.
پول نیوز ؛ زهرا نظری مهر - اگر دقت کرده باشید ، در سالهای اخیر ، مقام معظم رهبری اسامی سال ها را با محوریت اقتصادی تعیین می کنند مانند اصلاح الگوی مصرف ، همت و کار مضاعف و جهاد اقتصادی.
قطعاً این نامگذاری ها و استمرار وجه اقتصادی آن ، اتفاقی نیست و اندیشه ای پشت آن خوابیده است.
هر چند حکومتداری وجوه مختلفی از اقتصاد و سیاست و هنر و اجتماع و روابط بین الملل را در بر دارد ، اما تردیدی نیست جامعه ای که پای اقتصادش بلنگد ، فقط از منظر اقتصادی عقب نخواهد بود بلکه در سایر حوزه های به هم پیوسته اش نیز لنگ خواهد زد و به سرمقصد نخواهد رسید.
به عنوان مثال ، اگر از آمریکای امروز ، اقتصادش را منها کنیم ، نه پنتاگونی برایش باقی خواهد ماند تا در جهان قدرت نمایی کند، نه ناسایی خواهد داشت تا علم برترش را به رخ بکشد و نه حتی هالیوودی که سیطره فرهنگی ایالات متحده را در دنیا پیگیری کند.
حتی در عرصه دین نیز اهمیت اقتصاد تا بدان اندازه است که بزرگان دین فرموده اند"کادالفقر ان یکون کفرا" (کم مانده است که فقر به کفر تبدیل شود) و "اذا دخل الفقر من باب خرج الایمان من باب آخر"(هرگاه فقر از دری وارد شود ایمان از در دیگر خارج می شود).
حضرت علی علیه السلام نیز از بین تمام دل نگرانی هایی که می توانستند برای فرزندشان محمد حنفیه داشته باشند ، این مهم را نیز متذکر می شوند: اى فرزند! من از تهیدستى بر تو هراسناکم ، از فقر به خدا پناه ببر ، که همانا فقر ، دین انسان را ناقص ، و عقل را سرگردان ، و عامل دشمنى است.
متاسفانه در ادبیات رسمی جامعه ما ، فقر نه تنها به عنوان یک عامل منفی و بازدارنده مطرح نشده ، بلکه به عنوان یک" پز" و "افتخار" نیز عنوان شده و فلان مسوول ، برای این که بگوید چقدر انسان شریف و مردمی و متدینی است در مصاحبه هایش می گوید که" هنوز مستاجرم و پسرم بیکار است و همین ماه گذشته 2 میلیون تومان قرض گرفته ام...!" ( و البته بماند پشت پرده چه خبر است!)
فقر زدایی ، پروسه ای است که نتیجه آن ، ایمان زایی ، اندیشه گستری ،رفاه عمومی ، زدودن بسیاری از تخلفات و جرم ها و عداوت ها و ... است و البته این مهم نیز با شعار و بخشنامه و دستورالعمل های بی پشتوانه میسر نمی شود.
فقر زدایی ، جز با توسعه متوازن و عدالت محور اقتصاد میسر نمی شود . حکومت ها ، اگر نخواهند یا نتوانند توسعه اقتصادی مناسب با جاکعه خود تدارک ببینند ، یا دچار شکاف طبقاتی خواهند شد و یا در عادلانه ترین شکل ممکن ، فقر را به تساوی بین مردمانشان تقسیم خواهند نمود.
ما ، ناگزیر از توسعه اقتصادی هستیم ، با این حال از آنجا که در عرصه اقتصاد ، سال ها از قافله کشورهای پیشروی اقتصادی عقبیم ، رسیدن به حد مطلوب ، با عملکردهای معمول اقتصادی میسر نیست بلکه اگر دیگران در مسیر توسعه اقتصادی ، "می روند" ما باید "بدویم" و چاره ای هم جز این نداریم . این دویدن ، همان "جهاد اقتصادی" است
